III SA/Lu 97/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. H. na postanowienie Dyrektora L.Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] stycznia 2012 r., Nr [...], w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: umorzyć postępowanie. Decyzją z dnia [...] maja 2011 r., Nr [...], Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: Agencja lub ARiMR) w Z. odmówił A. H. przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2010. Decyzja, wysłana pocztą na adres strony nie została odebrana, w związku z czym przyjęto, że doręczenie nastąpiło w trybie art. 44 Kodeksu postępowania administracyjnego, dnia 17 czerwca 2011 r. W dniu 21 listopada 2011 r. A. H. odebrał osobiście kopię decyzji z [...] maja 2011 r. w Biurze Powiatowym ARiMR. W dniu 3 grudnia 2011 r. (data stempla pocztowego) wniósł odwołanie od decyzji. Postanowieniem Nr [...] z dnia [...] stycznia 2012 r. Dyrektor L.Oddziału Regionalnego ARiMR stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Na powyższe postanowienie A. H. wniósł skargę do sądu administracyjnego, w której zarzucił, że decyzja z [...] maja 2011 r. nie została prawidłowo doręczona. Skarżący podniósł, iż w okresie od maja do listopada 2011 r. przebywał za granicą, jednak wcześniej ustanowił pełnomocnikiem w sprawie swego ojca. Decyzja powinna być zatem doręczona pełnomocnikowi. W odpowiedzi na skargę Dyrektor L. Oddziału Regionalnego ARiMR wniósł o umorzenie postępowania, ze względu na uwzględnienie przez organ skargi w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., Nr 270; dalej jako: p.p.s.a.). Organ podniósł, że w wyniku rozpatrzenia skargi wydał w dniu [...] lutego 2012 r. nowe postanowienie Nr [...], którym uwzględnił skargę w całości oraz: - uchylił swoje postanowienie z dnia [...] stycznia 2012 r. w sprawie uchybienia terminu do wniesienia odwołania, - stwierdził niedopuszczalność odwołania wniesionego od decyzji z [...] maja 2011 r. Organ wyjaśnił, że decyzja z [...] maja 2011 r. nie została doręczona pełnomocnikowi strony – K. H. W związku z tym doręczenie pisma stronie było bezskuteczne, nie mogły zatem wystąpić skutki doręczenia. W ocenie organu w związku z powyższym postępowanie przed sądem w sprawie skargi na postanowienie z [...] stycznia 2012 r. stało się bezprzedmiotowe i powinno zostać umorzone. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 54 § 3 p.p.s.a organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Bezspornym jest, iż w dniu 29 lutego 2012 r. Dyrektor L. Oddziału Regionalnego ARiMR wydał na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. postanowienie, którym uchylił zaskarżone do sądu postanowienie z dnia [...] stycznia 2012 r. w sprawie uchybienia terminu do wniesienia odwołania oraz stwierdził niedopuszczalność odwołania wniesionego od decyzji z dnia [...] maja 2011 r. Postanowienie z dnia [...] lutego 2012 r. zostało doręczone skarżącemu w dniu 5 marca 2012 r. (potwierdzenie odbioru – k. 11 akt sądowych). Warunkiem skorzystania przez organ z instytucji autokontroli rozstrzygnięcia przewidzianej w art. 54 § 3 p.p.s.a. jest uwzględnienie skargi w całości. W badanej sprawie przedmiotem skargi A. H. było postanowienie z dnia [...] stycznia 2012 r. stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie to zostało uchylone postanowieniem z dnia [...] lutego 2012 r., co powoduje, że nie ma już przedmiotu kontroli sądu w niniejszej sprawie, a zatem dalsze postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd umarza postępowanie gdy z innych przyczyn stało się ono bezprzedmiotowe. Pewne wątpliwości w kontekście uwzględnienia skargi w całości (w rozumieniu art. 54 § 3 ) może wywoływać fakt, że postanowieniem z dnia [...] lutego 2012 r. nie tylko uchylono zaskarżone do sądu postanowienie z [...] stycznia 2012 r., ale jednocześnie stwierdzono niedopuszczalność odwołania wniesionego przez A. H. od decyzji z dnia [...] maja 2011 r. Należy jednak przyznać rację organowi, że decyzja z dnia [...] maja 2012 r. nie została prawidłowo doręczona. Skoro A. H. miał w postępowaniu pełnomocnika w osobie swego ojca – K. H. – decyzja powinna zostać doręczona pełnomocnikowi, a nie stronie. Skoro nie nastąpiło prawidłowe, skuteczne doręczenie decyzji, nie weszła ona do obrotu prawnego, zatem nie można również wnieść od niej odwołania. Skoro tak, odwołanie wniesione przez A. H. od decyzji, która nie została prawidłowo doręczona, było niedopuszczalne. W konsekwencji zachodzi konieczność prawidłowego doręczenia decyzji z dnia [...] maja 2011 r. – pełnomocnikowi strony. Tym samym prawo skarżącego do skutecznej ochrony przed sądem administracyjnym nie zostanie naruszone poprzez umorzenie niniejszego postępowania, gdyż sprawa płatności za rok 2010 nie została jeszcze ostatecznie zakończona w postępowaniu administracyjnym. Po prawidłowym doręczeniu decyzji z dnia [...] maja 2011 r. pełnomocnikowi skarżącego, będzie możliwość wniesienia odwołania, a jeśli skarżący uzna, że decyzja organu odwoławczego nie jest zgodna z prawem, będzie ją mógł zaskarżyć do sądu administracyjnego. Należy też zauważyć, że sąd w niniejszym postępowaniu nie może dokonać kontroli postanowienia z dnia [...] lutego 2012 r., gdyż przedmiotem zaskarżenia było postanowienie z dnia [...] stycznia 2012 r. Jeżeli skarżący kwestionuje postanowienie z [...] lutego 2012 r., powinien wnieść nową skargę w tej sprawie. Sąd zauważa jedynie, że w postanowieniu z dnia [...] lutego 2012 r. znalazł się błąd pisarski – błędnie podano imię strony – A. H.. Nie jest to istotna wada procesowa, a błąd powinien być skorygowany w trybie sprostowania decyzji na podstawie art. 113 k.p.a. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a. sąd orzekł jak w sentencji.