III SA/Lu 970/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Drwal po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. N. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B.P. z dnia [...] 2014 r. Nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Dyrektor Izby Celnej w B.P., po rozpatrzeniu odwołania S.N., decyzją z dnia [...]2014 r. Nr [...] utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w L. z dnia [...] 2014 r. nakładającą na skarżącego karę pieniężną w wysokości 8000 zł za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym. S.N. nadał przesyłką pocztową w dniu 9 września 2014 r. skargę na powyższą decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. P., kierując ją bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. W dniu 11 września 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny przekazał skargę Dyrektorowi Izby Celnej w B.P. Postanowieniem z dnia 29 października 2014 r. Sąd odrzucił skargę S.N.jako spóźnioną. Skarżący pismem z dnia 27 października 2014 r. (wpłynęło ono do tut. Sądu w dniu 29 października 2014 r.) wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi podnosząc między innymi, że skargę skierował w dniu 9 września 2014 r. bezpośrednio do WSA w Lublinie – jako organu właściwego do jej rozpoznania. Skarżący wyjaśnił, że pozostawał w przekonaniu, iż postępuje właściwie. Stwierdził, że zachował 30 - dniowy termin do wniesienia skargi, o którym mowa było w pouczeniu. Skarżący zaznaczył, że jeżeli uchybił terminowi to bez własnej winy, wyjaśniając jednocześnie, że o uchybieniu terminowi do wniesienia skargi dowiedział się z treści odpowiedzi organu na skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej: p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę wniesioną po terminie do jej wniesienia sąd odrzuca (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 11 sierpnia 2014 r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 10 września 2014 r. Skarga została nadana w dniu 9 września 2014 r. bezpośrednio do WSA w Lublinie. Wpłynęła do Sądu w dniu 10 września 2014 r. W dniu 11 września 2014 r. skargę przekazano do Dyrektora Izby Celnej w B. P. Termin przekazania skargi do organu uważa się za termin wniesienia skargi, co oznacza, że skargę wniesiono z uchybieniem 30 - dniowego terminu. Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu musi spełniać warunki określone w art. 87 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Kryterium braku winy, jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na uprawdopodobnieniu przez stronę dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych i wskazaniu na okoliczności, które pomimo tej staranności uniemożliwiły dokonanie czynności w postępowaniu sądowym w terminie. Natomiast ocena sądu w tym zakresie oparta jest na obiektywnym mierniku staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. (por. J.P. Tarno [w]: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2012, s. 270; postanowienie NSA z dnia 1 lutego 2005 r., sygn. akt FZ 713/04). W rozpoznawanej sprawie S. N. nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak jego winy w uchybieniu terminu. Z treści wniosku o przywrócenie terminu wynika, że skarżący, po pierwsze, zachował 30 – dniowy termin wskazany w pouczeniu, a po drugie, może nie zrozumiał dalszej części pouczenia o trybie wniesienia skargi do WSA w Lublinie. Po trzecie, o uchybieniu terminowi do wniesienia skargi S. N. dowiedział się z treści odpowiedzi organu na skargę, którą otrzymał w dniu 20 października 2014 r. Powyższe okoliczności nie są okolicznościami, które uprawdopodobniają brak winy skarżącego w uchybieniu terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B.P. z dnia [...] 2014 r. Nr [...]. Ubocznie należy zauważyć, że skarżący złożył formalnie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z tej samej daty i o tym samym numerze, co należało potraktować jako oczywistą nieścisłość. Nie ulega bowiem wątpliwości, że sprawa dotyczyła rozstrzygnięcia wydanego przez Dyrektora Izby Celnej w B. P. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji