III SA/Lu 975/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Robert Hałabis po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. R. Spółki [...] z siedzibą [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry – w zakresie wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca G. R. Spółka [...] w [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczas zajmowane w sprawie stanowisko. W piśmie procesowym z dnia 1 marca 2016 r. pełnomocnik skarżącej wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W uzasadnieniu tego wniosku pełnomocnik wyjaśnił, że egzekwowanie należności objętej zaskarżoną decyzją naraża Skarb Państwa na odpowiedzialność z tytułu szkód, jakie przedsiębiorcy ponieśli na skutek decyzji organów wydanych z naruszeniem prawa unijnego. Zapłacenie kary może też w znaczący sposób nadwerężyć kondycję finansową Spółki, a nawet narazić ją na utratę płynności, gdyż za ubiegły rok odnotowała ona ujemny bilans finansowy, co spowodowało wstrzymanie wymagalnych zobowiązań wobec kontrahentów. Ponadto kondycja finansowa Spółki pogorszyła się, gdyż na mocy decyzji Izb Celnych wszczęto wobec Spółki egzekucje wielu decyzji o karach finansowych. Zobowiązania z tego tytułu opiewają na łączną kwotę [...] tys. zł. Do wniosku dołączono wydruki z rachunku bankowego skarżącej, zawiadomienia o wszczęciu egzekucji z rachunku, protokoły zajęcia egzekucyjnego mienia ruchomego skarżącej (automatów do gier), sprawozdanie finansowe oraz rachunek zysków i strat. W ocenie pełnomocnika Spółki z przedłożonych dokumentów wynika, że skarżąca nie dysponuje środkami umożliwiającymi pokrycie należności, a co za tym idzie wykonanie decyzji wiązałoby się z wyrządzeniem jej znacznej szkody lub spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej jako "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednocześnie w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności. Katalog przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty, zaś obowiązek ich uprawdopodobnienia spoczywa na wnioskodawcy. Sąd ocenia jedynie, czy w istocie wskazana przez stronę szkoda ma znaczny rozmiar lub istnieje niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu skarżący winien tak określić ewentualną szkodę lub w taki sposób wskazać skutki, które nastąpiłyby w związku z wykonaniem aktu, by Sąd mógł stwierdzić w oparciu o konkretne dane, że wielkość szkody jest znaczna, a skutki trudne do odwrócenia. Jak przyjęto w orzecznictwie, chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wyrównana przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia. W ocenie Sądu, wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem skarżąca nie wykazała, że zachodzi w stosunku do niej niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody materialnej lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy zauważyć, że z zaskarżonej decyzji wynika obowiązek zapłaty określonej kwoty pieniężnej. Realizacja takiego obowiązku zasadniczo ma odwracalne skutki i nie wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody. Prawomocne uchylenie decyzji, z której wynika taki obowiązek, prowadzi do ewentualnego zwrotu uiszczonych kwot. W związku z tym tylko w wyjątkowych okolicznościach, kiedy zapłata czy przymusowa egzekucja kwot należnych na podstawie zaskarżonej decyzji mogłaby realnie zagrozić bytowi przedsiębiorstwa, zasadne jest zastosowanie ochrony tymczasowej do czasu rozpatrzenia skargi przez sąd. Załączone do wniosku bilanse Spółki niewiele mówią o jej rzeczywistej kondycji finansowej, obrazują bowiem pewien stan majątku, ale nie pozwalają ustalić rzeczywistych rozmiarów działalności Spółki, czy struktury przepływów finansowych. Są więc nieprzydatne do rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Zdecydowanie bardziej wartościowym materiałem do oceny przesłanek wstrzymania są wyciągi z rachunku bankowego. Ich analiza wskazuje, że Spółka na bieżąco reguluje płatności związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Saldo na rachunku w żadnym momencie nie wykazywało wartości ujemnej. Charakterystyczne są okresowe wpłaty własne dokonywane przez prezesa Spółki i jedynego udziałowca. Charakter prowadzonej działalności (działalność w zakresie gier na automatach) wskazuje, że chodzi nie tyle o dopłaty do kapitału, te bowiem musiałyby mieć charakter sformalizowany i znajdować oparcie w umowie spółki, ile raczej wpłaty dochodu z bieżącej działalności Spółki. Doświadczenie życiowe wskazuje, że dochody uzyskiwane z tego rodzaju działalności mają wszak postać wpływów gotówkowych (z poszczególnych automatów), a nie przelewów bezgotówkowych. Analiza przepływów na rachunku bankowym skarżącej Spółki (jeśli przyjąć założenie, że to jedyny rachunek Spółki) nie wskazuje na grożące Spółce niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wyniku wykonania zaskarżonej decyzji. Dołączone do wnioski zawiadomienia o zajęciu wierzytelności na rachunku bankowym oraz protokoły zajęcia w toku egzekucji automatów do gier należących do Spółki wskazują na toczące się wobec skarżącej postępowania egzekucyjne. Należy jednak zauważyć, że od [...] r. na rachunku Spółki nie pojawiły się żadne wpłaty, a saldo zmalało do wielkości 0 zł. Nic w sprawie nie wskazuje, aby podjęte czynności egzekucyjne w stosunku do wierzytelności na rachunku bankowym wywołały jakieś skutki, poza wywołanym przez samą Spółkę spadkiem salda do zera. Ponieważ Spółka składała w toku postępowania wniosek o przyznanie prawa pomocy wraz z dokumentami, m.in. w postaci rachunku zysków i strat, celowe jest wykorzystanie również tych dokumentów na potrzeby oceny spełnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Z dokumentów tych wynika, że przychody Spółki w roku 2014 wyniosły ponad [...] zł, a zysk [...] zł. Spółka nie przedstawiła dokumentów obrazujących bardziej aktualny bilans zysków i strat, co pozwoliłoby na ewentualne stwierdzenie symptomów wskazujących na utratę płynności finansowej. Faktem znanym Sądowi z urzędu, stwierdzonym orzeczeniami wydawanymi w innych sprawach skarżącej Spółki przed sądami administracyjnymi jest to, że jest ona podatnikiem podatku od towarów i usług. Jak wskazał WSA w Rzeszowie w postanowieniu z 29 lutego 2016 r., sygn. II SA/Rz 1475/15: "w deklaracji na poczet podatku od towarów i usług za I i II kwartał 2015 r. Skarżąca zadeklarowała dokonanie dostawy towarów i świadczenia usług na kwoty odpowiednio: 679.992 zł i 548.733 zł, co świadczy o tym, że nie utraciła płynności finansowej". W badanej sprawie Spółka nie przedstawiła żadnych należytych informacji na temat obrotu opodatkowanego podatkiem VAT, co w istocie uniemożliwia sprawdzenie wiarygodności jej twierdzeń o grożącej utracie stabilności finansowej. Z powyższych analiz wynika, że przedłożone przez Spółkę dokumenty oraz inne dostępne Sadowi dane nie są wystarczające aby przyjąć, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby realnie zagrozić utratą płynności finansowej Spółki, a co za tym idzie, że są spełnione zostały przesłanki udzielenia ochrony tymczasowej na podstawie art. 61 p.p.s.a. W tej sytuacji wniosek Spółki o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie mógł zostać uwzględniony. Z przytoczonych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie – na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. – odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, o czym orzekł w postanowieniu.