III SA/Lu 976/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Ibrom po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. w [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia., nr w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry - w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżone decyzji. G [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry. W piśmie z dnia 20 sierpnia 2015 r. (uzupełnionym pismem z dnia 1 marca 2016 r.), skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W uzasadnieniu skarżąca zakwestionowała nałożenie na Spółkę kary pieniężnej w wysokości [...] zł, której egzekwowanie naraża Skarb Państwa na odpowiedzialność odszkodowawczą z tytułu szkód, jakie podmioty gospodarcze poniosły na skutek decyzji organów administracji wydanych z naruszeniem prawa unijnego. Skarżąca podniosła, że zapłacenie kary może też w znaczący sposób nadwerężyć kondycję finansową Spółki, a nawet narazić na utratę płynności, gdyż za ubiegły rok odnotowała ujemny bilans finansowy, co spowodowało wstrzymanie wymagalnych zobowiązań wobec kontrahentów. Ponadto kondycja finansowa Spółki pogorszyła się, gdyż na mocy decyzji Izb Celnych wszczęto wobec Spółki egzekucje decyzji o karach finansowych. Zobowiązania z tego tytułu opiewają na łączna kwotę [...[ tysięcy zł. Do wniosku skarżąca dołączyła rachunek zysków i strat sporządzony na dzień 31 grudnia 2014 r. Spółka załączyła również wydruki z rachunku bankowego z konta skarżącej, sprawozdanie finansowe oraz bilans, sporządzone na dzień 31 grudnia 2014 r., a także zawiadomienia o wszczęciu egzekucji z rachunku. W ocenie pełnomocnika z przedłożonych dokumentów wynika, że Spółka nie dysponuje środkami umożliwiającymi pokrycie należności, a co za tym idzie wykonanie decyzji wiązałoby się z wyrządzeniem jej znacznej szkody lub spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednocześnie w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty, zaś obowiązek ich uprawdopodobnienia spoczywa na wnioskodawcy. Sąd jedynie ocenia, czy w istocie wskazana przez stronę szkoda ma znaczny rozmiar lub istnieje niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu skarżący winien tak określić ewentualną szkodę lub w taki sposób wskazać skutki, które nastąpiłyby w związku z wykonaniem aktu, by sąd mógł stwierdzić w oparciu o konkretne dane, że wielkość szkody jest znaczna, a skutki trudne do odwrócenia. Jak przyjęto w orzecznictwie, chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wyrównana przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczający sam wywód strony. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Twierdzenia powinny być poparte materiałem dowodowym. Natomiast brak wyczerpującego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego ocenę (vide postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04). W ocenie Sądu, wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem skarżąca nie wykazała, że zachodzi w stosunku do niej niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody materialnej lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z akt sprawy wynika, że skarżąca do wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji dołączyła bilans sporządzony na dzień 31 grudnia 2014 r. Dane te niewiele jednak mówią o rzeczywistej kondycji finansowej, obrazują bowiem pewien stan majątku, ale nie pozwalają ustalić rzeczywistych rozmiarów działalności Spółki, czy struktury przepływów finansowych. Analiza wyciągów z rachunku bankowego wskazuje, że Spółka na bieżąco reguluje płatności związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Saldo na rachunku w żadnym momencie nie wykazywało wartości ujemnej. Charakterystyczne są okresowe wpłaty własne dokonywane przez prezesa Spółki i jedynego udziałowca. Charakter prowadzonej działalności (działalność w zakresie gier na automatach) wskazuje, że chodzi nie tyle o dopłaty do kapitału, te bowiem musiałyby mieć charakter sformalizowany i znajdować oparcie w umowie spółki, ile raczej wpłaty dochodu z bieżącej działalności Spółki. Doświadczenie życiowe wskazuje, że dochody uzyskiwane z tego rodzaju działalności mają postać wpływów gotówkowych (z poszczególnych automatów), a nie przelewów bezgotówkowych. Analiza przepływów na rachunku bankowym skarżącej Spółki (jeśli przyjąć założenie, że to jedyny rachunek Spółki) nie wskazuje na grożące Spółce niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wyniku wykonania zaskarżonej decyzji. Dołączone do wniosku zawiadomienia o zajęciu wierzytelności na rachunku bankowym oraz protokoły zajęcia w toku egzekucji automatów do gier należących do Spółki wskazują na toczące się wobec skarżącej postępowania egzekucyjne. Należy jednak zauważyć, że nic nie wskazuje, aby podjęte czynności egzekucyjne w stosunku do wierzytelności na rachunku bankowym wywołały jakieś szczególnie negatywne skutki. Jak już wyżej wskazano, prezes Spółki nadal dokonuje wpłat na rachunek Spółki, skarżąca na bieżąco reguluje wszystkie obciążające ją płatności, w tym za usługi telekomunikacyjne, księgowe, za obsługę prawną i z umowy leasingu. Do wniosku Spółka załączyła również kopie rachunku zysków i strat oraz sprawozdanie finansowe sporządzone na dzień 31 grudnia 2014 r. Z dokumentów tych wynika, że przychody Spółki w roku 2014 wyniosły ponad 237.796,39 zł, a zysk 2.936,77 zł. W toku postępowania mającego na celu rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca nie przedstawiła dokumentów obrazujących bardziej aktualny bilans zysków i strat, co pozwoliłoby na ewentualne stwierdzenie symptomów wskazujących na utratę płynności finansowej. Spółka nie powołała również żadnych argumentów, ani nie wskazała okoliczności świadczących o ciążących na niej zaległościach płatniczych wobec kontrahentów. W ocenie Sądu, przedłożone przez Spółkę dokumenty nie są wystarczające do uznania, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby realnie zagrozić utratą płynności finansowej Spółki, a co za tym idzie, że spełnione zostały przesłanki udzielenia ochrony tymczasowej na podstawie art. 61 p.p.s.a. W tej sytuacji wniosek Spółki o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie mógł zostać uwzględniony. Z tych przyczyn, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a.