III SA/Lu 977/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak po rozpoznaniu w dniu 21 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. A. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...], w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry - w zakresie wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. A. A. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...], w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry. W piśmie procesowym z dnia 12 stycznia 2016 r. skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przez sąd. W uzasadnieniu wniosku powołała się na wyrok Sądu Rejonowego w R. P. z dnia [...] listopada 2015 r., uniewinniający ją od zarzutu popełnienia przestępstwa karno-skarbowego polegającego na prowadzeniu gier na automacie wbrew przepisom ustawy. Ponadto skarżąca powołała się na złożony w sprawie wniosek o przyznanie prawa pomocy, w którym wskazała, że jest zatrudniona na umowę o prace w wymiarze Ľ etatu, uzyskując z tego tytułu dochód w kwocie [...]zł brutto miesięcznie. Skarżąca oświadczyła, że samotnie wychowuje dziecko i ponosi koszty związane z zaspokojeniem podstawowych potrzeb życiowych swoich oraz dziecka. Spłaca również kredyt hipoteczny. Bez pomocy najbliższych nie miałaby środków do życia. Posiada udział wielkości [...] w nieruchomości, mieszkanie o pow. [...] m2 oraz nieruchomość rolna o pow. [...]ha. Skarżąca nie jest w stanie spieniężyć tego majątku. Konieczność zapłaty kary w wysokości [...] zł spowoduje powstanie u skarżącej nieodwracalnych skutków, których nawet przy pozytywnym rozpatrzeniu skargi na decyzję nakładająca kare nie będzie można odwrócić. Postanowieniem z dnia 27 stycznia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W wyniku zażalenia skarżącej, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 29 czerwca 2016 r., sygn. akt II GZ 646/16, uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie. W uzasadnieniu Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że jakkolwiek część dokumentacji Skarżąca złożyła już po wydaniu zaskarżonego postanowienia, a przepisy pozwalają sądowi w każdym czasie, w razie zmiany okoliczności, zmienić lub uchylić postanowienie w sprawie wstrzymania aktu lub czynności, to mając na względzie charakter rozpatrywanej sprawy, sytuację Skarżącej jak również względy ekonomii procesowej NSA postanowił umożliwić Sądowi I instancji ponowne rozpoznanie sprawy z uwzględnieniem wszystkich wskazanych przez Skarżącą okoliczności. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonana w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Z mocy odesłania zawartego w art. 197 § 2 p.p.s.a., przepis ten znajduje odpowiednie zastosowanie w postępowaniu zażaleniowym. W badanej sprawie, z uwagi na uchylenie poprzedniego postanowienia oddalającego wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (z 27 stycznia 2016 r.) konieczne jest ponowne rozpoznanie wniosku, przy uwzględnieniu również argumentacji podniesionej przez skarżącą w zażaleniu na ww. postanowienie. Dokonując takiej ponownej oceny, stosownie do zaleceń Naczelnego Sądu Administracyjnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie. Dla porządku należy przypomnieć, że zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednocześnie w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności. Skarżąca podała szereg argumentów przemawiających za spełnieniem ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Część z tych argumentów, z uwzględnieniem nowych faktów i dokumentów przedstawionych w zażaleniu, zasługuje na uwzględnienie. W kwestii argumentu skarżącej dotyczącej wyroku sądu karnego uniewinniającego ją od zarzutów popełnienia przestępstwa karno-skarbowego, Sąd podtrzymuje swoje wcześniejsze stanowisko, że argument ten pozostaje bez znaczenia dla kwestii przesłanek wstrzymania zaskarżonej decyzji. Na uwzględnienie zasługuje natomiast argumentacja skarżącej wskazująca, że zapłata nałożonej kary pieniężnej narażałaby ją na nieodwracalne skutki prawne. Z jednej strony należy zauważyć, że skutki zapłaty zobowiązania pieniężnego są co do zasady odwracalne, poprzez zwrot zapłaconej lub wyegzekwowanej przymusowo kwoty. Z drugiej jednakże, w przypadku trudnej sytuacji finansowej zobowiązanego, konieczność zapłaty relatywnie dużej kwoty może utrudniać zaspokojenie podstawowych potrzeb bytowych, czy – jeśli prowadzi działalność gospodarczą – grozić niewypłacalnością i niemożliwością realizacji innych zobowiązań. Ocena zasadności udzielenia ochrony tymczasowej wymaga odniesienia do specyficznych uwarunkowań konkretnego przypadku. Skarżąca wzmocniła i uwiarygodniła swoją argumentację załączając szereg dokumentów potwierdzających trudną sytuację finansową gospodarstwa domowego skarżącej (upomnienia ZUS w sprawie zaległych składek na ubezpieczenia społeczne, dokumenty bankowe potwierdzające niespłacone należności z tytułu kredytów, podobne dokumenty dotyczące zaległych składek ubezpieczeniowych matki skarżącej oraz ich egzekucji przez ZUS), a także trudną sytuację rodzinną (ciężka choroba matki skarżącej). W tej sytuacji, po ponownym rozpatrzeniu wniosku skarżącej, z uwzględnieniem później złożonych dokumentów, Sąd doszedł do wniosku, że w warunkach badanej sprawy wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować po stronie skarżącej niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. W tej sytuacji, skoro spełniona została przesłanka ustawowa, należało uwzględnić wniosek skarżącej i na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.