III SAB/Lu 10/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Drwal po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. H. na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie rozpoznania wniosku postanawia odrzucić skargę. Skarżący J. H. pismem z dnia [...] czerwca 2012 roku wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w załatwieniu wniosku z dnia [...] maja 2011 roku. Z akt sprawy wynika, że pismem z dnia [...] maja 2011 roku skarżący zwrócił się do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział o: 1) dokonanie zmiany we własnym systemie informatycznym oraz aktach rentowych ZUS-u miejsca zamieszkana świadczeniobiorcy J. H., którym jest: [...] W. ul. J. [...]; 2) doręczenia legitymacji rencisty zawierającej właściwy adres zamieszkania; 3) doręczania wszelkiej korespondencji na właściwy adres zamieszkania., ponieważ błędnie kierowana na nie istniejący adres zamieszkania – nie będzie przyjmowana / odbierana /. Postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przekazał sprawę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zakres tej kontroli sprecyzowany został w przepisie art. 3 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Bezczynność organu administracji ma miejsce, gdy w prawnie określonym terminie właściwy organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadzi postępowanie, jednak mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem aktu lub podjęciem czynności. Przepis art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. przewiduje możliwość wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej w przypadkach wskazanych w pkt 1-4a, a zatem w sprawach załatwianych w drodze decyzji i postanowień (pkt 1-3), przez wydanie lub podjęcie innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej (pkt 4) oraz w sprawach pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego (pkt 4a). W rozpoznawanej sprawie wniesiono skargę na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych polegającego na nierozpatrzeniu wniosku skarżącego z dnia [...] maja 2011 r. złożonego w oddziale ZUS w B.. We wniosku tym J. H. zwrócił się do ZUS o: 1) dokonanie zmiany we własnym systemie informatycznym oraz aktach rentowych ZUS-u miejsca zamieszkana świadczeniobiorcy J. H., którym jest: [...] W. ul. J. [...]; 2) doręczenia legitymacji rencisty zawierającej właściwy adres zamieszkania; 3) doręczania wszelkiej korespondencji na właściwy adres zamieszkania., ponieważ błędnie kierowana na nie istniejący adres zamieszkania – nie będzie przyjmowana / odbierana /. Treść przedmiotowego wniosku świadczy, iż stanowi on tzw. skargą powszechną, wnoszoną w trybie przepisów działu VIII K.p.a. Po rozpoznaniu tej skargi organ zawiadamia skarżącego o sposobie jej załatwienia (art. 238 § 1 K.p.a.). Takie zawiadomienie nie mieści się we wskazanym w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. katalogu aktów i czynności podlegających kontroli sądu administracyjnego. Sądowej kontroli takiego zawiadomienia nie przewiduje również przepis żadnej z ustaw szczególnych, do których odsyła art. 3 § 3 p.p.s.a. Skoro zatem skarga do sądu administracyjnego przysługuje na bezczynność organu w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a., a skarga wniesiona przez J. H. w trybie art. 227 i n. K.p.a. nie należy do żadnego z aktów wymienionych w tych przepisach, Sąd uznał skargę na bezczynność organu w niniejszej sprawie za niedopuszczalną, co skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a.