III SAB/Lu 12/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. J. na bezczynność Rady Miasta w przedmiocie zajęcia stanowiska w sprawie nieprawidłowości rozliczania wskazań wodomierzy. postanawia: odrzucić skargę. Skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Rady Miasta w przedmiocie zajęcia stanowiska w sprawie nieprawidłowości rozliczania wskazań wodomierzy. Skarżący zarzuca niezgodność praktyk dostawcy wody ( "A" z uchwałą Rady Miasta nr [...] z [...] stycznia 2006 r. – regulaminem dostarczania wody. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako ppsa) –sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zakres tej kontroli sprecyzowany został w art. 3 § 2 cyt. ustawy, zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty w nim wymienione, w tym orzekanie m. in. w sprawach skarg na bezczynność organów – ale wyłącznie w przypadkach określonych w pkt 1- 4 a. Ponadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 ppsa). Zwrócić należy uwagę na to, że spółka nie jest organem administracji, lecz przedsiębiorcą dostarczającym skarżącemu wodę na podstawie umowy. Nie ma mowy o stosunku nadrzędności i podrzędności między nimi, żadna ze stron umowy nie może władczo oddziaływać aktami o charakterze administracyjnym na sferę prawną drugiej strony. Ewentualny spór między nimi miałby charakter sprawy cywilnej. Tym samym Rada Miasta nie sprawuje nadzoru nad czynnościami spółki komunalnej, który byłby związany z postępowaniem administracyjnym uruchamianym przez skarżącego jako stronę umowy ze spółką, a w konsekwencji nie można jej zarzucać bezczynności w nadzorze. Skoro więc skarga dotyczy niepodjęcia oczekiwanej przez skarżącego uchwały (czy innej czynności) przez Radę Miasta, to przyjąć trzeba, że ewentualny brak reakcji z jej strony nie dotyczyłby żadnej czynności ani aktów wskazanych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a, a zatem ewentualna "bezczynność" organu administracji nie podlega ocenie sądu na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 ppsa. Biorąc więc pod uwagę opisany wyżej zakres spraw rozpoznawanych przez sądy administracyjne, uznać trzeba, że wniesienie przedmiotowej skargi do sądu administracyjnego było niedopuszczalne. Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ppsa Sąd skargę taką odrzuca postanowieniem, które może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Mając powyższe na uwadze należało orzec jak w postanowieniu.