III SAB/Lu 12/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Robert Hałabis po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. B. na bezczynność Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w przedmiocie braku udzielenia odpowiedzi w terminie p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w przedmiocie braku udzielenia odpowiedzi na jego pismo z dnia 6 października 2015 r. W odpowiedzi na skargę Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej wniosła o jej odrzucenie, jako niedopuszczalnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z przepisem art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2016 r. poz. 718, dalej jako "p.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie natomiast z art. 37 § 1 k.p.a., na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Oznacza to, że warunkiem skutecznego wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej lub na przewlekłe prowadzenie postępowania, jest zachowanie przed wniesieniem skargi trybu przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a. Tymczasem z akt administracyjnych rozpatrywanej sprawy nie wynika, aby skarżący zadośćuczynił powyższemu wymogowi. Z uwagi na tę okoliczność należało uznać, że warunek dopuszczalności wniesienia skargi na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania – nie został spełniony. Niewykorzystanie przez stronę przysługującego jej środka zaskarżenia, który winien poprzedzać wniesienie skargi powoduje, że wniesiona przez skarżącego do sądu administracyjnego skarga jest niedopuszczalna, co w konsekwencji skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Z przytoczonych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie – na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a. – orzekł, jak w postanowieniu.