III SAB/Lu 13/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Wieczorek, , , po rozpoznaniu w dniu 29 września 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.K. na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. w przedmiocie : udzielenia świadczeń rentowych p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. W dniu 15 marca 2005 r. J.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. w przedmiocie udzielenia świadczeń rentowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie w niniejszej sprawie skarga skarżącego J.K. wniesiona w dniu 15 marca 2005 r. do sądu na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. w przedmiocie udzielenia świadczeń rentowych jest w świetle przepisów obowiązującego prawa niedopuszczalna. Zgodnie z art. 175 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej wymiar sprawiedliwości w Rzeczypospolitej Polskiej sprawują Sąd Najwyższy, sądy powszechne, sądy administracyjne oraz sądy wojskowe. Sądy powszechne sprawują wymiar sprawiedliwości we wszystkich sprawach, z wyjątkiem spraw ustawowo zastrzeżonych dla właściwości innych sądów (art. 177 Konstytucji), natomiast sądy administracyjne sprawują, w ustawowo określonym zakresie, kontrolę działalności administracji publicznej (art. 184 Konstytucji). W myśl art. 1 i art. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) sprawy z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz w innych sprawach, do których przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stosuje się z mocy ustaw szczególnych, rozpoznają sądy administracyjne. Zasady, tryb przyznawania oraz wypłaty świadczeń pieniężnych z ubezpieczenia społecznego określa ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2004 r. nr 39, poz. 353 ze zm.). Decyzje w sprawach świadczeń wydają i świadczenia te wypłacają organy rentowe, tj. jednostki organizacyjne Zakładu Ubezpieczeń Społecznych właściwe ze względu na miejsce zamieszkania osoby zainteresowanej (art. 115 ust. 1 w związku z art. 4 pkt 6 cyt. ustawy). Również zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz. U. nr 135, poz. 1268 ze zm.) decyzję w sprawie przyznania renty socjalnej wydaje i świadczenie to wypłaca jednostka organizacyjna Zakładu Ubezpieczeń Społecznych właściwa ze względu na miejsce zamieszkania lub pobytu osoby ubiegającej się o rentą socjalną. Od decyzji w sprawie renty socjalnej wydanej przez jednostkę organizacyjną Zakładu lub przez organ emerytalno-rentowy osobie ubiegającej się o rentę socjalną przysługują środki odwoławcze przewidziane dla decyzji w sprawach emerytur i rent w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych (art. 12 ust. 6 ustawy o rencie socjalnej). W myśl art. 83 ust. 2-3 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. nr 137, poz. 887 ze zm.) od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych przysługuje odwołanie do właściwego sądu w terminie i według zasad określonych w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego, przy czym odwołanie do sądu przysługuje również w razie niewydania decyzji w terminie 2 miesięcy, licząc od dnia zgłoszenia wniosku o świadczenie lub inne roszczenia. W myśl art. 4778 § 1 w związku z art. 461 § 2 i art. 476 § 2 Kodeksu postępowania cywilnego w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych rozpoznawanie odwołania od decyzji wydanej przez organ rentowy - należy do sądu okręgowego, w którego okręgu ma miejsce zamieszkania strona odwołująca się od decyzji wydanej przez organ rentowy, z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżono właściwość sądów rejonowych. Z powyższego wynika, że skarga w sprawie bezczynności Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie niewydania decyzji dotyczącej świadczeń rentowych nie należy w świetle ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych do właściwości sądu administracyjnego, w związku z czym nie może być przedmiotem merytorycznego rozpoznania przez ten sąd i jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Z tych względów działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 oraz § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł jak w sentencji postanowienia.