III SAB/Lu 14/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. R. na bezczynność Starosty, w przedmiocie rozpoznania wniosku o wprowadzenie zmian w ewidencji gruntów i budynków postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 12 czerwca 2010 r., zatytułowanym jako: "wniosek", H. Rz. wniósł skargę na bezczynność Starosty Powiatowego. Skarżący upatrywał bezczynności organu w tym, że pomimo upływu 30-dniowego terminu nie został rozpatrzony jego wniosek, złożony w dniu 10 maja 2010 r., dotyczący wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów. Skarżący stwierdził, że pismo ze strony organu, jakie otrzymał w dniu 12 czerwca 2010 r. nie stanowi merytorycznego załatwienia sprawy, gdyż informuje go jedynie o braku podstaw do ponownego rozpatrzenia tej samej sprawy, która była już wcześniej rozstrzygnięta decyzją administracyjną. W odpowiedzi na skargę Starosta podniósł, iż prowadził postępowanie administracyjne w sprawie wprowadzenia zmian w rejestrze ewidencji gruntów i budynków w stosunku do spornej działki, które zostało zakończone decyzją z [...] września 2008 r. Po rozpatrzeniu odwołania H. R., decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] listopada 2008 r. Skarga H. R. na decyzję z 14 listopada 2008 r. została odrzucona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z 24 lutego 2009 r. (sygn. akt: III SA/Lu 58/09), z powodu uchybienia terminu do jej wniesienia. Kolejne skargi kierowane przez skarżącego do sądu były odrzucane postanowieniami z 27 listopada 2009 r. (sygn. akt: III SO/Lu 3/09) i z 12 marca 2009 r. (III SA/Lu 42/10). W dalszej kolejności Starosta odniósł się do merytorycznych zarzutów skarżącego, wyjaśniając ich bezpodstawność. W ocenie organu w przedmiotowej sprawie nie zaszły nowe okoliczności, ani nie zostały przedstawione nowe dowody. Nie ma zatem podstaw do wszczęcia postępowania w sprawie wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: W świetle art. 52 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej jako: p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem administracji publicznej właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Z treści skargi (błędnie określonej jako: "wniosek") wynika, iż jej przedmiotem jest bezczynność organu, która miała się wyrażać w nierozpatrzeniu w formie decyzji administracyjnej wniosku H. R. skierowanego do organu w dniu 10 maja 2010 r., dotyczącego wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów. W sytuacji, kiedy zarzucana bezczynność polega na niewydaniu decyzji administracyjnej, jeszcze na etapie postępowania administracyjnego istnieją środki prawne zwalczania bezczynności. Ze środków tych należy skorzystać przed wniesieniem skargi na bezczynność do sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Z treści art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. w zw. z art. 37 § 1 KPA wynika, że przed wniesieniem skargi na bezczynność organu, polegającą na niewydaniu w terminie decyzji administracyjnej, należy wnieść zażalenie na bezczynność do organu wyższego stopnia. Z treści pisma skarżącego i akt sprawy wynika, że skarżący przed wniesieniem skargi do sądu nie wyczerpał środka zaskarżenia na drodze administracyjnej w postaci wniesienia zażalenia na bezczynność Starosty do organu wyższego stopnia, którym w badanym przypadku jest Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego. W świetle art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn (poza wymienionymi w punktach 1-5 cytowanego przepisu) wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Niewyczerpanie przez skarżącego środków zaskarżenia jakie służyły mu w postępowaniu administracyjnym skutkuje niedopuszczalnością wniesienia skargi, to zaś prowadzi do jej odrzucenia. Należy zaznaczyć, że odrzucenie skargi nie zamyka skarżącemu drogi sądowej w badanej sprawie, gdyż po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jakie przysługują mu przed organami administracji publicznej, będzie mógł ponownie skierować skargę do sądu administracyjnego, jeżeli nadal uważa, że organ dopuścił się bezprawnej bezczynności. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.