III SAB/Lu 14/10

PostanowienieWSA w Lublinie2010-09-14

Skład orzekający: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, sporządzone osobiście przez stronę, która nie spełnia kryteriów określonych w art. 194 § 4 PPSA, powinno zostać odrzucone?
Ratio decidendi
Zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, zgodnie z art. 194 § 4 PPSA, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, albo przez inne osoby wskazane w tym przepisie (sędzia, prokurator, notariusz, profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, doradca podatkowy, rzecznik patentowy w określonych sprawach). Ponieważ skarżący nie spełniał żadnego z tych kryteriów i sporządził zażalenie osobiście, a został prawidłowo pouczony o wymogach, sąd, stosując odpowiednio art. 178 w zw. z art. 197 § 2 PPSA, orzekł o odrzuceniu zażalenia.
Stan faktyczny
Skarżący H. R. złożył pismo, które sprecyzował jako zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 27 lipca 2010 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Skarga kasacyjna dotyczyła postanowienia o odrzuceniu skargi na bezczynność Starosty. Zażalenie zostało sporządzone osobiście przez skarżącego, który nie był adwokatem ani radcą prawnym, ani nie spełniał innych kryteriów pozwalających na samodzielne sporządzenie takiego pisma.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono zażalenie.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak po rozpoznaniu w dniu 14 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. R. na bezczynność Starosty w przedmiocie wprowadzenia zmian w rejestrze ewidencji gruntów i budynków w zakresie zażalenia skarżącego na postanowienie z dnia 27 lipca 2010 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej postanawia odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 27 lipca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę kasacyjną H. R. na postanowienie z dnia 13 lipca 2010 r. o odrzuceniu skargi na bezczynność Starosty . W terminie otwartym do wniesienia zażalenia na postanowienie z 27 lipca 2010 r. skarżący nadesłał do sądu pismo o niejasnej treści i niesprecyzowanych wnioskach. Wezwany do usunięcia braków formalnych pisma z 8 sierpnia 2010 r. skarżący nadesłał w zakreślonym mu terminie kolejne pismo, w którym sprecyzował, iż pismo z 8 sierpnia 2010 r. stanowi zażalenie na postanowienie z 27 lipca 2010 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Z mocy odesłania zawartego w tym samym przepisie do art. 175 § 2 i 3, zażalenie w omawianym przypadku może też sporządzić sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Ponadto zażalenie może być sporządzone przez doradcę podatkowego w sprawach obowiązków podatkowych oraz rzecznika patentowego w sprawach własności przemysłowej. Zażalenie na postanowienie z 27 lipca 2010 r. zostało sporządzone osobiście przez skarżącego, tymczasem nie spełnia on żadnego z powyższych kryteriów, aby mógł sporządzić osobiście zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej. Zgodnie z art. 178 p.p.s.a. - wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną. Z mocy odesłania zawartego w art. 197 § 2 p.p.s.a. przepis ten ma odpowiednie zastosowanie do postępowania toczącego się na skutek zażalenia. Należy wskazać także, iż skarżący został prawidłowo pouczony o trybie wnoszenia zażalenia, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, w tym o wymogu związanym z tzw. przymusem adwokacko-radcowskim. Skarżący świadomy był więc obowiązujących w tym względzie wymogów. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 194 § 4 i art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w postanowieniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło