III SAB/Lu 14/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Ibrom po rozpoznaniu w dniu 5 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. H. na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych postanawia: odrzucić skargę. W dniu 21 maja 2012 r. J. H. wniósł skargę na bezczynność ZUS dotyczącą nadania właściwego biegu procesowego złożonym przez niego wnioskom o stwierdzenie bezczynności i przewlekłości organu ZUS . w przedmiocie przekazania do Sądu Okręgowego w Lublinie złożonych odwołań. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z niżej przytoczonych powodów. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty i czynności wymienione w art. 3 § 2 pkt 1-7 p.p.s.a. Natomiast zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a, tj. w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. W świetle przytoczonego przepisu skarga na bezczynność lub przewlekłość postępowania przysługuje tylko w tych sprawach, w których przysługiwałaby skarga na decyzję, postanowienie, inne czynności z zakresu administracji publicznej lub interpretacje podatkowe. Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego (art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Należy zatem ustalić, czy w rozpoznawanej sprawie przysługiwałaby skarga do sądu administracyjnego. W niniejszej sprawie, skarżący zarzuca organowi administracji bezczynność polegającą na nieprzekazaniu Sądowi Okręgowemu w Lublinie jego dwóch odwołań w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych, dotyczących renty. Zgodnie z art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 205, poz. 1585 z późn. zm.), Zakład Ubezpieczeń Społecznych wydaje decyzje w zakresie indywidualnych spraw dotyczących w szczególności: 1) zgłaszania do ubezpieczeń społecznych; 2) przebiegu ubezpieczeń; 3) ustalania wymiaru składek i ich poboru, a także umarzania należności z tytułu składek; 3a) ustalania wymiaru składek na Fundusz Emerytur Pomostowych i ich poboru, a także umarzania należności z tytułu tych składek; 4) ustalania uprawnień do świadczeń z ubezpieczeń społecznych; 5) wymiaru świadczeń z ubezpieczeń społecznych. Od decyzji Zakładu przysługuje odwołanie do właściwego sądu według zasad określonych w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego (art. 83 ust. 2 ustawy systemowej). W przypadku niewydania decyzji w terminie 2 miesięcy, licząc od dnia zgłoszenia wniosku o świadczenie lub inne roszczenia wnioskodawca może wnieść odwołanie do sądu (art. 83 ust. 3 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych). Zgodnie natomiast z art. 476 § 2 ustawy z dnia z dnia 17 listopada 1964 r. -Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 z późn. zm., dalej k.p.c.), przez sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych rozumie się sprawy, w których wniesiono odwołanie od decyzji organów rentowych, dotyczących między innymi renty. Sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych należą do spraw cywilnych podlegających rozpoznaniu w postępowaniu przed sądem powszechnym. W tych sprawach właściwy jest zatem co do zasady sąd powszechny, za wyjątkiem spraw o przyznanie świadczenia w drodze wyjątku oraz o umorzenie należności (art. 83 ust. 4 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych). Z treści skargi wynika, iż skarżący wniósł odwołania od decyzji ZUS w sprawach dotyczących świadczenia rentowego. Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami sprawy takie podlegają rozpoznaniu przez sąd powszechny. Na decyzję ZUS w sprawie świadczenia rentowego skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. w sprawie takiej nie przysługuje również skarga na bezczynność lub przewlekłość. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zatem skargę niniejszą jako nie mieszczącą się w zakresie kognicji sądu administracyjnego należy uznać za niedopuszczalną. Z tych względów oraz na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., należało orzec o odrzuceniu skargi.