III SAB/Lu 15/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Zdzisław Sadurski po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.C. na bezczynność Starosty w przedmiocie ewidencji gruntów p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] października 2007 r. M.C. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, skargę na bezczynność Starosty. W uzasadnieniu skarżący wskazał na postanowienie Wójta Gminy z dnia [...] maja 2007 r. o przekazaniu sprawy, dotyczącej stanu własności oraz powierzchni gruntów Staroście. Skarżący odwołuje się także do sprawy o sygn. akt: III SAB/Lu 5/07 (błędnie wskazano sygnaturę sprawy, właściwa sygnatura - III SAB/Lu 7/07). We wskazanej sprawie M.C. był pełnomocnikiem J.C., która złożyła skargę na bezczynność Wójta Gminy. Skarga ta został oddalona wyrokiem z dnia 11 października 2007 r. W odpowiedzi na skargę, Starosta wniósł o odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Starosta wskazał, iż informował wcześniej skarżącego, że przedmiotowa sprawa nie jest sprawą administracyjną i może zostać rozstrzygnięta jedynie w drodze postępowania przed sądem orzekającym w sprawach cywilnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżanie, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Zgodnie z art. 37 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego na niezałatwienie sprawy w terminie określonym przepisami prawa stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. W przedmiotowej sprawie stronie służyło zażalenie do Wojewody jako organu wyższego stopnia w stosunku do Starosty. Skarżący nie złożył zażalenia na bezczynność organu do właściwego organu wyższego stopnia, zatem zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 cytowanej ustawy, nie wyczerpał środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. Mając powyższe na uwadze w oparciu o przepis art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd orzekł jak w sentencji.