III SAB/Lu 16/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Drwal po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. S. na bezczynność Senatu Politechniki w przedmiocie nieudzielania odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Z. S. pismem z dnia [...] marca 2011 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Senatu Politechniki . Z treści skargi oraz akt sprawy wynika, że bezczynność Senatu przejawia się nieudzielaniem przez ten organ odpowiedzi na skargę (wezwanie) o usunięcie naruszenia prawa z dnia [...] stycznia 2011 r., w której skarżący domagał się niezwłocznego stwierdzenia nieważności aktów oraz czynności związanych z wypowiedzeniem mu stosunku pracy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Stwierdzić należy, iż przedmiotowa skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)- zwanej dalej ppsa, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 1-4a w zw. z pkt 8 ppsa kontrola działalności administracji publicznej obejmuje m. i. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach gdy bezczynność ta dotyczy wydania decyzji administracyjnej, postanowienia albo podjęcia innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Jak zaznaczył skarżący, skarga na bezczynność z dnia [...] marca 2011 r. dotyczy nieudzielania przez Senat Politechniki odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia [...] stycznia 2011 r., które zostało skierowane do Senatu. Stwierdzić należy, iż wezwanie do usunięcia naruszenia prawa ma charakter środka prawnego, który służy zakwestionowaniu przez uprawniony podmiot określonego działania organu administracji publicznej w celu doprowadzenia do jego uchylenia lub zmiany (Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz T. Woś. Warszawa 2009, s 311). Zatem wezwanie jako środek prawny nie może być przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego. Ubocznie sąd wskazuje, że skarżący po dokonaniu wezwania do usunięcia naruszenia prawa z dnia [...] stycznia 2011 r., w którym wezwał do stwierdzenia nieważności aktów oraz czynności związanych z wypowiedzeniem stosunku pracy nawiązanego w trybie mianowania, powinien wnieść skargę, która dotyczy bezczynności w zakresie właśnie tych czynności, a nie w zakresie nieudzielania odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Podkreślić należy, iż wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie mieści się w katalogu spraw objętych kontrolą sądów administracyjnych. Skarga na bezczynność Senatu Politechniki , w przedmiocie nieudzielania odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, nie jest sprawą sądowoadministracyjną, która mieści się w zakresie właściwości sądu administracyjnego, zatem jest niedopuszczalna. Na marginesie stwierdzić należy, kontrola sądów administracyjnych obejmuje działalność bądź też bezczynność organów administracji publicznej. Za organ administracji publicznej zgodnie z treścią art. 5 § 2 pkt 3 kpa rozumie się ministrów, centralne organy administracji rządowej, wojewodów, działające w ich lub we własnym imieniu inne terenowe organy administracji rządowej (zespolonej i niezespolonej) ograny jednostek samorządu terytorialnego oraz organy i podmioty wymienione w art. 1 pkt 2 tj. inne organy państwowe oraz inne podmioty, gdy powołane są z mocy prawa lub na podstawie porozumień do rozstrzygania indywidualnych spraw w drodze decyzji administracyjnej. Natomiast Z. S. wniósł skargę na bezczynność organu, którego kompetencje zostały określone w art. 62 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym. Z treści wskazanego przepisu nie wynika aby organ ten (Senat) uprawniony był do rozstrzygania indywidualnych spraw w drodze decyzji administracyjnej. Natomiast zgodnie z art. 66 ust. 1 i 2 wskazanej ustawy, to Rektor -jako organ uczelni publicznej- kieruje działalnością uczelni i reprezentują ja na zewnątrz, jest przełożonym pracowników, studentów i doktorantów uczelni, i to Rektor podejmuje decyzje we wszystkich sprawach dotyczących uczelni, z wyjątkiem spraw zastrzeżonych przez ustawę lub statut do kompetencji innych organów uczelni lub kanclerza. Wobec tego bezczynność Senatu nie może podlegać kontroli sądowoadministracyjnej. Mając powyższe na uwadze w oparciu o przepis art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ppsa Sąd orzekł jak w sentencji.