III SAB/Lu 17/14
PostanowienieWSA w Lublinie2014-04-02
Skład orzekający: Ewa Ibrom
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi na bezczynność organu przez stronę skarżącą jest dopuszczalne i jakie są tego konsekwencje prawne?Ratio decidendi
Sąd umarza postępowanie, gdy skarżący skutecznie cofnął skargę, o ile cofnięcie nie zmierza do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy wadliwego aktu. Cofnięcie skargi jest dopuszczalne, jeśli nie zachodzą wskazane negatywne przesłanki, a jego skutkiem jest rezygnacja strony z kontynuacji postępowania.Stan faktyczny
Strony złożyły skargę na bezczynność Starosty L. w sprawie zwrotu części opłaty za kartę pojazdu. Starosta wniósł o odrzucenie skargi, podnosząc brak wyczerpania środków zaskarżenia i odmowę zwrotu opłaty. Następnie skarżący cofnęli skargę. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Lublinie.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Ibrom po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L.S. i M. S. na bezczynność Starosty L. w przedmiocie zwrotu części opłaty za wydanie karty pojazdu postanawia: umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Lublinie.
W piśmie z dnia 10 lutego 2014 r. L. S. i M. S. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność S. L. w zakresie oceny wniosku skarżących z dnia 4 października 2013 r. o stwierdzenie uprawnienia do otrzymania zwrotu części opłaty za wydanie karty pojazdu nr [...].
W odpowiedzi na skargę Starosta L. wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o umorzenie postępowania. Organ podniósł, że skarżący nie wyczerpali środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi na bezczynność, ponieważ nie spełnili wymogu z art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 z późn. zm.), polegającego na wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa. Starosta poinformował również, że w dniu 24 lutego 2014 r. odmówił skarżącym zwrotu części opłaty za wydanie karty pojazdu.
W piśmie z dnia 25 marca 2014 r. skarżący oświadczyli, że cofają skargę w niniejszej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W myśl art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Z akt sprawy wynika, że skarżący złożyli stosowne oświadczenie o cofnięciu skargi. W ocenie Sądu cofnięcie skargi jest dopuszczalne, gdyż Sąd nie dopatrzył się żadnej z przeszkód wyłączających skuteczność cofnięcia skargi.
Ponieważ cofnięcie skargi oznacza rezygnację strony z kontynuacji postępowania, stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zachodzi podstawa do wydania postanowienia o umorzeniu postępowania.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło