III SAB/Lu 18/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton-Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. H. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi J. H. na bezczynność Prokuratora Rejonowego w przedmiocie wyjaśnienia wątpliwości zawartych we wniosku postanawia : przyznać J. H. prawo pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. Skarżący w piśmie sporządzonym 6 czerwca 2011 r. wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wezwany do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, skarżący w terminie nadesłał wypełniony urzędowy formularz zakreślając w nim, iż wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Do wniosku skarżący załączył dokumentację lekarską na potwierdzenie złego stanu zdrowia swojego i żony. Referendarz sądowy stwierdził, co następuje: Wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a.). W oświadczeniu złożonym na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy z dnia 1 lipca 2011 r., skarżący podał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną i studiującą córką. Skarżący wykazał, że nie posiada żadnego majątku nieruchomego jak również żadnych zasobów finansowych. Dom, w którym zamieszkuje wraz żoną i córką oraz działka pod domem o pow. [...] ha, należy do córki skarżącego. Córka nie pobiera żadnego stypendium i nie uzyskuje żadnych dochodów, w związku z czym pozostaje na utrzymaniu rodziców. Skarżący wyjaśnił, że ze względu na fakt, iż córka studiuje w odległym od miejsca zamieszkania mieście, koszty jej kształcenia są wysokie. W dalszej części urzędowego formularza wniosku skarżący podał, że na dochód rodziny w łącznej wysokości [...] zł brutto, składa się jego świadczenie rentowe w kwocie [...] zł brutto oraz renta jego żony w kwocie [...] zł brutto. Ponadto w uzasadnieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy, skarżący wykazał stałe konieczne wydatki na utrzymanie domu, w którym zamieszkuje – woda, ścieki, wywóz śmieci, energia elektryczna, gaz – łącznie ok. [...] zł miesięcznie, a także wyjaśnił, iż ponosi duże koszty na zakup opału – w okresie zimowym ok. [...] – [...] zł miesięcznie. Oprócz tego skarżący ponosi znaczne wydatki na leczenie w związku ze złym stanem zdrowia swoim (przeszedł dwa [...] w [...] i [...] r.) i żony (w [...] żona miała operację, w wyniku której ujawniono dwa [...]). W związku z powyższym koszty zakupu leków, koszty rehabilitacji oraz wynajmu samochodu na dojazdy na lekarzy i na badania wynoszą ok. [...] zł miesięcznie. Mając na względzie przedstawioną przez skarżącego we wniosku o prawo pomocy oraz załączonych dokumentach sytuację materialną, rodzinną i zdrowotną skarżącego, należy stwierdzić, że zostały spełnione przesłanki z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Skarżący nie posiada żadnego majątku, jest osobą schorowaną, podobnie jego żona. Łączny miesięczny dochód rodziny wynosi [...] zł brutto, a w przeliczeniu na jedną osobę w rodzinie skarżącego wynosi [...] zł brutto. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności (z jednej strony niski dochód na osobę w rodzinie, brak oszczędności i majątku z jednej strony, z drugiej zaś strony duże koszty leczenia skarżącego i jego żony oraz koszty utrzymania studiującej córki), istnieją podstawy do uznania, że skarżący nie jest w stanie uiścić jakichkolwiek kosztów postępowania, co uzasadnia przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Mając powyższe na uwadze oraz na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.