III SAB/Lu 2/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zdzisław Sadurski, Sędziowie Sędzia NSA Jerzy Marcinowski (sprawozdawca), Sędzia NSA Maria Wieczorek, Protokolant Sekretarz sądowy Wiesława Dudek, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 6 maja 2008 r. sprawy ze skargi J.B. na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie wydania poświadczonego odpisu aktu własności ziemi 1. zobowiązuje Starostę [...] do załatwienia w terminie 30 dni od daty uprawomocnienia się wyroku podania J.B. z dnia 3[...] września 2007 r. ; 2. zasądza od Starosty [...] na rzecz skarżącej kwotę [...] ([...]) zł. tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wnioskiem z dnia 3 września 2007 r., J. B. zwróciła się do Wydziału Geodezji Starostwa Powiatowego w K. o wydanie z akt uwłaszczeniowych nr [...] poświadczonego odpisu aktu własności ziemi sporządzonego przez Naczelnika Gminy w S. na nazwisko B. J. Wydział Geodezji Starostwa Powiatowego w K. pismem z dnia 5 października 2007 r. nr [...], doręczonym w dniu 15 października 2007 r. poinformował skarżącą, że nie może udostępnić żądanego odpisu aktu własności ziemi, ponieważ nie dysponuje dokumentami odpowiednimi do sporządzenia i wydania poświadczonej kopii. Jednocześnie w piśmie tym poinformowano, że oryginał żądanego aktu własności ziemi jest zachowany w księdze wieczystej nr [...] prowadzonej przez V Wydział Ksiąg Wieczystych Sądu Rejonowego w K.. Skarżąca w międzyczasie wystąpiła z zażaleniem na bezczynność Starosty do organu nadrzędnego - Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjno – Kartograficznego w L. oraz wystąpiła po raz drugi, pismem z dnia 22 października 2007 r., do Starostwa Powiatowego w K. domagając się wydania poświadczonego odpisu aktu własności ziemi, twierdząc, że pismo z 5 października 2007 r. nie stanowi załatwienia wniosku. Skarżąca skierowała swoje wystąpienie również do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjno – Kartograficznego w L. Starostwo Powiatowe w K. pismem z dnia 23 listopada 2007 r. ponownie udzieliło tej samej odpowiedzi. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjno – Kartograficznego w L. w odpowiedzi na zażalenie w sprawie bezczynności stwierdził, że organ I instancji nie naruszył terminu załatwienia sprawy przewidzianego w art. 35 kodeksu postępowania administracyjnego. Organ uznał też, że odmowa wydania odpisu była zasadna, bowiem Starostwo Powiatowe w K. nie posiada oryginału dokumentu, lecz mało czytelna kopię, zaś wykonanie odpisu jest możliwe tylko wtedy, gdy istniejący dokument jest czytelny i nie budzi wątpliwości co do swej treści. W tej sytuacji skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Starosty K., wnosząc o zobowiązanie go do załatwienia podania o wydanie poświadczonego odpisu aktu własności ziemi. W odpowiedzi na skargę Starosta Powiatowy w K. wniósł o jej oddalenie i wyjaśnił, że J. B. jest współwłaścicielką przedmiotowego gruntu (działka nr 367) od 2005 r. Całość dokumentacji została przejęta od Urzędu Gminy w S. w 1999 r. przez poprzednika tj. Urząd Rejonowy w K.. Nie wydanie poświadczonego odpisu żądanego aktu własności ziemi przez tutejszy Urząd nie wynika z bezczynności, gdyż odpowiedź została udzielona w terminie, lecz z braku odpowiedniego dokumentu. Organ wskazał także, że odmawiając wydania aktu własności ziemi, w formie pisma z dnia 23 listopada 2007 r. a nie w formie postanowienia, nie pozbawił zainteresowanej możliwości złożenia zażalenia, ponieważ już w dniu 15 października 2007r. do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w L. wpłynęło zażalenie dotyczące bezczynności Starostwa Powiatowego w K. w sprawie nie wydania poświadczonego odpisu aktu własności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. W dacie złożenia przez skarżącą wniosku z dnia 3 września 2007 r. (data wpływu do Starostwa Powiatowego w K. – 6 września 2007 r. ) wszczęte zostało postępowanie administracyjne w zakresie objętym tym wnioskiem (art. 61 § 3 k.p.a.). Wszczęcie postępowania nakłada na właściwy organ administracji publicznej obowiązek odpowiedniego "załatwienia sprawy" (art. 104 § 1 k.p.a.). Najczęstszą formą załatwienia indywidualnej sprawy jest wydawanie aktów administracyjnych (decyzji, postanowień itp.). Szereg spraw jednostki jest załatwianych przez podejmowanie czynności materialno-technicznych. W innych obszarach administracja publiczna dokonuje w sprawach indywidualnych czynności cywilnoprawnych poprzez złożenie oświadczenia woli, np. zawierając umowy. O tym, w jaki sposób od strony formalnej ma być załatwiona indywidualna sprawa decydują właściwe przepisy. Co do zasady organ administracji publicznej powinien załatwić sprawę niezwłocznie (art. 35 § 2 k.p.a.). Przepis art. 35 § 3 k.p.a. określa maksymalne terminy załatwienia sprawy (miesiąc w przypadku sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego, dwa miesiące w przypadku sprawy szczególnie skomplikowanej), które są liczone od dnia wszczęcia postępowania). Na niezałatwienie sprawy w terminie strona może wnieść zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia (art. 37 § 1 k.p.a.), a następnie skargę sądową na bezczynność organu (por. m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 września 2001 r. , sygn. II SAB/Gd 127/00 – Palestra 2002/9-10/str. 202, Lex Polonica Nr 358457). Poszukując rozwiązań normatywnych dotyczących załatwienia sprawy wszczętej na skutek złożenia przedmiotowego wniosku, wskazać trzeba na przepisy działu II – rozdział 3 k.p.a. Art. 73 § 2 k.p.a. gwarantuje stronie, m.in. żądanie wydania jej z akt sprawy uwierzytelnionych odpisów, o ile jest to uzasadnione ważnym interesem strony. Spełnienie powyższego żądania, a tym samym "załatwienie sprawy", następuje w drodze czynności materialno-technicznej, a więc poprzez wydanie uwierzytelnionych odpisów. W myśl art. 74 § 1 k.p.a. – przepisu art. 73 nie stosuje się do akt sprawy, objętych ochroną tajemnicy państwowej, a także do innych akt, które organ administracji publicznej wyłączy ze względu na ważny interes państwowy. W przypadku odmowy uwzględnienia żądania – organ administracji publicznej wydaje postanowienie, na które służy zażalenie (art. 74 § 2 k.p.a.). Przenosząc powyższe rozważania na użytek przedmiotowej sprawy stwierdzić należy, że pisma z dnia 5 października 2007 r. i z dnia 23 listopada 2007 r. wydane z upoważnienia Starosty Kraśnickiego, a doręczone skarżącej, nie stanowią załatwienia sprawy. Mając powyższe na uwadze sąd uznał, że Starosta Kraśnicki dopuścił się bezczynności, nie załatwiając sprawy z wniosku skarżącej. Zgodnie z art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. - sąd uwzględnił skargę, zobowiązując organ do załatwienia podania skarżącej z dnia 3 września 2007 r. w terminie 30 dni od daty uprawomocnienia się wyroku. Organ I instancji załatwi zatem sprawę w sposób przewidziany prawem, tj. wyda skarżącej uwierzytelniony odpis aktu własności ziemi (art. 73 § 2 k.p.a. ), Jeśli natomiast istnieją prawne przeszkody do zadośćuczynienia żądania, wyda postanowienie odmowne (art. 74 § 2 k.p.a.), w którym zawrze podstawę prawną, opisze ustalenia faktyczne i pouczy stronę o środku zaskarżenia. Umożliwi to kontrolę administracyjną, a później sądową zasadności stanowiska zajętego przez organy administracji publicznej. Na tym etapie sprawy sąd nie jest uprawniony do oceny żądania, bowiem wyrok uwzględniający skargę na bezczynność organu administracji publicznej nie może dotyczyć kwestii mających wpływ na merytoryczną treść przyszłego aktu lub czynności. Z tych względów należało orzec jak w pkt 1 sentencji. Rozstrzygnięcie zawarte w pkt 2 uzasadnia art. 200 p.p.s.a.