III SAB/Lu 20/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie przejęcia gospodarstwa rolnego na mienie gminy postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] września 2008r. skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie A. J. zwrócił się z prośbą o udzielnie pomocy w wypełnieniu wiarygodności dokumentów urzędowych przekazanych skarżącemu przez Urząd Gminy . Wezwany do usunięcia braku formalnego przez podpisanie skargi lub nadesłanie podpisanej kopii skargi skarżący złożył w dniu [...] października 2008r. pismo, w którym podniósł, iż Wójt Gminy nie dał odpowiedzi na dwa dokumenty, wydane przez pracowników Gminy , tj. pisma z dnia [...] września 2006r. oraz pisma z dnia [...] września 2006r. wydanego przez radcę prawnego Gminy . W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy wniósł o jej odrzucenie podnosząc, iż z treści skargi nie wynika jaka decyzja, postanowienie inny akt lub czynność jest jej przedmiotem. Ponadto ustosunkowując się do treści skargi organ wskazał, że w dniu [...] sierpnia 2008 r. Rada Gminy rozpatrywała na swojej sesji skargę skarżącego na działalność Wójta Gminy , która dotyczy przedmiotu skargi skarżącego skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i uznała, że jest ona bezpodstawna. Skarżący w celu uzyskania wyższego zasiłku z pomocy społecznej około 2 lata temu wnosił o przejęcie gospodarstwa rolnego na mienie gminy, jednak Rada Gminy na sesji w dniu [...] października 2006 r. nie podjęła uchwały w tej sprawie uzasadniając swoją decyzję tym, że skarżący nie był jedynym właścicielem przedmiotowego gospodarstwa rolnego, a współwłaścicielem wraz z byłą żoną, która nie składała oświadczenia woli w tym zakresie. Rada Gminy uzasadniała swoją decyzję również przekazaniem ww. gospodarstwa dzieciom skarżącego. O możliwościach przekazania ww. gospodarstwa skarżący był wielokrotnie informowany. Organ wskazał również, że skarżący został poinformowany o sposobie załatwienia jego skargi na działalność Wójta Gminy przez Radę Gminy, rozpatrzonej w dniu [...] sierpnia 2008 r. w trybie działu VIII k.p.a. (potwierdza to również sam skarżący pismem z dnia [...] września 2008 r.), a na czynność informującą o sposobie załatwienia skarga do sądu administracyjnego nie służy. Zarządzeniem z dnia [...] listopada 2008r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych pisma przez określenie przedmiotu pisma poprzez wskazanie jakiego aktu lub czynności Wójta Gminy dotyczy zarzut bezczynności podniesiony w piśmie oraz do określenia naruszenia prawa lub interesu prawnego uzasadniających wniesienie skargi, w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. W odpowiedzi na wezwanie skarżący pismem z dnia [...] listopada 2008r. poinformował, że przedmiotem jego skargi jest pismo o numerze [...] z dnia [...] września 2008r. Skarżący podniósł również niesprecyzowane bliżej zarzuty wobec działalności Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w . Zarządzeniem z dnia [...] listopada 2008r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez określenie czy przedmiotem skargi jest działalność Gminnego Ośrodka Pomocy w , czy też dokument nr [...], w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na wezwanie skarżący w piśmie z dnia [...] listopada 2008r. zażądał wyznaczenia innego sędziego do prowadzenia sprawy. Wniosek o wyłączenie sędziego został oddalony postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 18 grudnia 2008r. Postanowienie nie zostało zaskarżone w terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W świetle art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm., dalej jako: p.p.s.a.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej orzekając w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W świetle art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Z kolei w świetle art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r., Nr 142, poz. 1591, z późn. zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Z mocy art. 101a ustawy o samorządzie gminnym przepis ten ma odpowiednie zastosowanie w sytuacji, gdy organ gminy nie wykonuje czynności nakazanych prawem albo przez podejmowane czynności prawne lub faktyczne narusza prawa osób trzecich. Warunkiem dopuszczalności rozpoznania skargi przez sąd administracyjny jest to, aby jej przedmiot mieścił się w zakresie kognicji sądu, wyznaczonym treścią cytowanego przepisu art. 3 § 2 p.p.s.a. lub przepisów odrębnych, w tym przypadku cytowanych przepisów ustawy o samorządzie gminnym. Wezwany do wskazania przedmiotu zaskarżenia do sądu administracyjnego skarżący wskazał, iż jest nim pismo o numerze [...] z dnia [...] września 2006r. Wskazane przez skarżącego pismo zostało podpisane przez Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej . W piśmie tym, stanowiącym odpowiedź na pismo skarżącego z dnia [...] sierpnia 2006 r. w sprawie przekazania gruntów ornych, Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej poinformował skarżącego, że w dniu [...] września 2006 r. został poproszony do tutejszego Ośrodka celem wyjaśnienia obowiązujących przepisów prawnych dotyczących przekazania nieodpłatnie części gruntów ornych na rzecz gminy. Ponadto skarżący został poinformowany, że dane przezeń upoważnienie Ośrodkowi Pomocy Społecznej dotyczące przekazania gruntów ornych nie ma mocy prawnej, w związku z czym Ośrodek nie może dysponować gruntami skarżącego. Analizując treść pisma, które skarżący wskazał jako przedmiot skargi do sądu administracyjnego Sąd stwierdza, że pisma tego nie można zakwalifikować jako żadnego z aktów objętych kognicją sądu administracyjnego w świetle art. 3 § 2 p.p.s.a. Pismo nie jest ani decyzją administracyjną, ani postanowieniem. Stanowi jedynie udzielenie skarżącemu informacji, w żaden sposób nie oddziałuje na sferę prawną skarżącego, nie może być zatem potraktowane jako inny niż decyzja lub postanowienie akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczący uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, w rozumieniu art.. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. W żadnym wypadku pismo to nie może być zakwalifikowane jako któryś z pozostałych aktów wymienionych w art. 3 § 2 pkt 4a-7 p.p.s.a. Skarga nie znajduje również oparcia w treści cytowanych wyżej przepisów ustawy o samorządzie gminnym. Skarżący, mimo wezwań sądu, nie wskazał, na czym polegać miała bezczynność Wójta Gminy , którą zarzuca organowi w treści pism kierowanych do sądu administracyjnego. Obowiązku działania wójta z pewnością nie da się wywieść z treści pisma wskazanego przez skarżącego z uwagi na jego ściśle informacyjny charakter, niezobowiązujący do podjęcia żadnych działań. Skarżący nie określił także w żaden sposób na czym miało polegać naruszenie jego interesu prawnego lub uprawnienia wskutek niepodjęcia przez Wójta Gminy działań, bliżej niesprecyzowanych w skardze. Treść pism skarżącego jest do tego stopnia niejasna, że w żaden sposób nie da się ustalić obowiązku Wójta Gminy , który miałby zostać naruszony bezczynnością organu. Z treści odpowiedzi na skargę i z analizy akt administracyjnych załączonych do skargi wynika, że zamiarem skarżącego jest doprowadzenie do przejęcia gospodarstwa rolnego skarżącego na własność gminy. Uznaniu, że przedmiotem skargi jest bezczynność Wójta Gminy w tym zakresie sprzeciwia się wzgląd na to, że warunkiem skutecznego uruchomienia kontroli działalności administracji publicznej sprawowanej przez sąd administracyjny jest wniesienie skargi prawidłowo określającej przedmiot zaskarżenia, mieszczący się w zakresie kognicji sądu administracyjnego. Sąd nie może zastępować woli skarżącego, jako jedynie uprawnionego do wniesienia skargi, poprzez prowadzenia hipotetycznych dywagacji na temat tego, co powinno być przedmiotem skargi. Określenie przedmiotu skargi powinno być precyzyjne i jednoznaczne, a jeśli nie odpowiada tym wymogom, skarga musi być uznana za niedopuszczalną. Skoro skarżący wskazał, że przedmiotem jego skargi jest pismo z dnia [...] września 2006r. i mimo wezwań sądu nie określił przedmiotu skargi w inny sposób, to sąd nie ma prawa uruchamiać kontroli działalności organów administracji publicznej w sprawach nieobjętych skargą. Niezależnie od tego, nie da się wskazać żadnego przepisu zobowiązującego Wójta Gminy do podjęcia jakiegokolwiek aktu o charakterze administracyjnym związanego z przejęciem gospodarstwa rolnego skarżącego na własność gminy. Kwestie takie miałyby charakter stricte cywilnoprawny i nie podlegałyby kognicji sądu administracyjnego. W tym stanie rzeczy skarga musiała zostać odrzucona jako niedopuszczalna. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 3 § 2 p.p.s.a. oraz w zw. z art. 101a ustawy o samorządzie gminnym skarga podlegała odrzuceniu.