III SAB/Lu 20/16
PostanowienieWSA w Lublinie2017-03-03
Skład orzekający: Sędzia WSA Ewa Ibrom
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego w przedmiocie wglądu w akta osobowe należy do właściwości sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego w przedmiocie wglądu w akta osobowe nie podlega kognicji sądu administracyjnego, ponieważ kwestie udostępniania dokumentacji reguluje Kodeks karny wykonawczy, a skargi w tym zakresie kierowane są do sądów powszechnych karnych. Sąd administracyjny nie ma kompetencji do kontroli dostępu do akt osobowych w posiadaniu Dyrektora Aresztu Śledczego.Stan faktyczny
W.J.P. złożył skargę na bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego w przedmiocie wglądu w akta osobowe. Dyrektor Aresztu Śledczego wniósł o odrzucenie skargi, argumentując, że sprawa nie należy do kognicji sądów administracyjnych, a jest regulowana przez Kodeks karny wykonawczy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Ibrom po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.J.P. na bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego w przedmiocie wglądu w akta osobowe postanawia: odrzucić skargę.
W. J. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego w przedmiocie wglądu w akta osobowe.
Dyrektor Aresztu Śledczego wniósł o odrzucenie skargi, z uwagi na to, że sprawa nie należy do kognicji sądów administracyjnych, ponieważ kwestie udostępnienia dokumentacji żądanej przez skarżącego reguluje ustawa – Kodeks karny wykonawczy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718) z późn. zm., dalej jako "p.p.s.a.", sąd odrzuci skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Zgodnie z art. 3 p.p.s.a., kontrola sądów administracyjnych polega na sprawdzaniu zgodności z prawem działalności administracji publicznej i polega na orzekaniu w sprawach skarg wniesionych przez uprawnione podmioty w sprawach podlegających właściwości sądów administracyjnych. Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996 i 1579), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Analiza akt sprawy prowadzi do wniosku, że niniejsza sprawa nie podlega kognicji sądu administracyjnego.
Kwestie związane z udostępnieniem akt osobowych reguluje przepis art. 102 pkt 9 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. Nr 90, poz. 557 z późn. zm.). Zgodnie z przywołanym przepisem, skazany ma prawo w szczególności do zapoznawania się z opiniami, sporządzonymi przez administrację zakładu karnego, stanowiącymi podstawę podejmowanych wobec niego decyzji. Art. 7 Kodeksu karnego wykonawczego określa procedurę wnoszenia skarg m.in. do sądów powszechnych karnych, sądów penitencjarnych.
O bezczynności organu możemy mówić, gdy dotyczy ona aktu lub czynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego, taki akt lub czynność charakteryzuje się tym, że jest podejmowana w sprawie indywidualnej, jest skierowana do oznaczonego podmiotu dotyczy uprawnień lub obowiązku tego podmiotu, samo zaś uprawnienie lub obowiązek, którego akt (czynność) dotyczy, jest określone w przepisie prawa powszechnie obowiązującego (wyrok WSA w Olsztynie z dnia 20 września 2006 r., sygn. akt II SA/Ol 456/06).
Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że sąd administracyjny nie ma kompetencji do kontroli kwestii dostępu do akt osobowych znajdujących się w posiadaniu Dyrektora Aresztu Śledczego. W konsekwencji sąd administracyjny nie może również orzekać o bezczynności w sprawie wglądu w akta osobowe.
Z tych przyczyn, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło