III SAB/Lu 20/16

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton-Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. J. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi W. J. P. na bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego w przedmiocie wglądu w akta osobowe postanawia : przyznać W. J. P. prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskiem o przyznanie prawa pomocy złożonym na urzędowym formularzu, skarżący zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych. We wniosku skarżący wykazał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną, a źródłem ich utrzymania są świadczenia emerytalne w łącznej kwocie [...] zł netto ([...] zł skarżący, [...] zł żona skarżącego). W skład majątku rodziny wchodzi spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego (pow. [...]m2), poza tym nie posiadają innych nieruchomości, ani żadnych zasobów finansowych. Referendarz sądowy stwierdził, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Mając na uwadze przedstawioną we wniosku o przyznanie prawa pomocy sytuację materialną i rodzinną skarżącego stwierdzić należy, że zostały spełnione przesłanki z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Skarżący wraz żoną osiągają niewielki dochód ze świadczeń emerytalnych, który służy zaspokojeniu niezbędnych potrzeb życiowych (utrzymanie mieszkania, zakup leków, wyżywienia, itd.). Skarżący, jak również jego żona nie posiadają żadnych zasobów finansowych, które mogliby przeznaczyć na opłacenie kosztów sądowych. Okoliczności te uzasadniają ocenę, że skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zasadne jest zatem przyznanie skarżącemu prawa pomocy w żądanym zakresie poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Z tych względów oraz na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.