III SAB/Lu 20/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Strzelec po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na bezczynność Prezesa Sądu Okręgowego w Lublinie w przedmiocie bezczynności Sądu Okręgowego w Lublinie w sprawie o sygnaturze akt [...] postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę M. S. (dalej jako "skarżący") na bezczynność Prezesa Sądu Okręgowego w Lublinie w przedmiocie bezczynności Sądu Okręgowego w Lublinie w sprawie o sygnaturze akt [...]. Odpis postanowienia z uzasadnieniem doręczono skarżącemu w dniu 27 kwietnia 2026 r. W dniu 27 kwietnia 2026 r. skarżący wniósł skargę kasacyjną od powyższego postanowienia. Skarga kasacyjna została własnoręcznie podpisana przez skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. Skargę kasacyjną należało odrzucić. Zgodnie z art. 175 § ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego z zastrzeżeniem § 2 i § 3 art. 175 p.p.s.a. Zdefiniowany w art. 175 § 1 p.p.s.a. przymus adwokacki nie obowiązuje, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem ustawowym lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 p.p.s.a.). Sporządzenie skargi kasacyjnej osobiście przez stronę nieposiadającą wskazanych wyżej kwalifikacji stanowi nieusuwalny brak skargi kasacyjnej przesądzający o jej niedopuszczalności. Z akt sprawy wynika, że wraz z odpisem postanowienia wraz z uzasadnieniem skarżącemu doręczono odpowiednie pouczenie o trybie złożenia skargi kasacyjnej oraz o tym, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym. Podkreślić należy, że ustawowy wymóg dopuszczalności sporządzenia skargi kasacyjnej wyłącznie przez profesjonalnych pełnomocników procesowych związany jest z wysokimi wymaganiami formalnymi skargi kasacyjnej. Istotą przymusu adwokacko-radcowskiego jest zatem konieczność sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika – adwokata lub radcę prawnego – dlatego, że powierzenie czynności sporządzenia skargi kasacyjnej wykwalifikowanym prawnikom z zasady zapewnić winien jej odpowiedni poziom merytoryczny i formalny, który umożliwia sądowi kasacyjnemu należyte dokonanie kontroli zaskarżonego orzeczenia. Powyższy wymóg ma charakter materialnoprawny i z tej przyczyny nie podlega sanowaniu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 września 2004 r., sygn. akt FSK 371/04, orzeczenia.nsa.gov.pl). Wniesienie skargi kasacyjnej sporządzonej i podpisanej osobiście przez skarżącego jako osobę fizyczną, który nie jest profesjonalnym prawnikiem i nie posiada cech określonych w art. 175 § 2 p.p.s.a., jest niedopuszczalne i uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu, konsekwencją czego była konieczność odrzucenia wniesionej skargi kasacyjnej. Stosownie do art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Skarżący złożył samodzielnie sporządzoną i podpisaną skargę kasacyjną. Tym samym skarga kasacyjna obarczona jest brakiem, który czyni ją niedopuszczalną. Ubocznie wskazać należy, że wniesione pismo skarżący zatytułował "zażalenie na postanowienie jakie dziś otrzymałem". W piśmie tym skarżący stwierdził, że niezrozumiałe jest pouczenie o skardze kasacyjne w sytuacji gdy brak jest wyroku. Pouczenie o trybie złożenia skargi kasacyjnej jest prawidłowe. Zgodnie z art. 173 § 1 p.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W niniejszej sprawie postanowienie o odrzuceniu skargi zostało wydane na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Jest to zatem postanowienie kończące postępowanie w sprawie, od którego przysługuje skarga kasacyjna, nie jest to przypadek podlegający włączeniu w świetle ww. art. 173 § 1 p.p.s.a. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny Lublinie, na podstawie art. 178 p.p.s.a. w związku z art. 175 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.