III SAB/Lu 22/19

Sygn. [...] III SAB/Lu 22/19 POSTANOWIENIE Dnia 10 lipca 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Ibrom po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia Rozwoju Wsi K. "[...]" na bezczynność Inne w przedmiocie przyznania pomocy postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić Stowarzyszeniu Rozwoju Wsi K. "[...]" wpis od skargi w kwocie [...]zł (sto złotych). Pismem z dnia 15 listopada 2018 r. Inne (dalej jako "organ") poinformował Stowarzyszenie Rozwoju Wsi K. "[...]" (dalej jako "strona skarżąca") o pozostawieniu bez rozpatrzenia wniosku o przyznanie pomocy złożonego w ramach poddziałania 19.2 "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020. Stowarzyszenie Rozwoju Wsi K. "[...]" wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Inne polegającą na niedotrzymanie terminu wezwania strony skarżącej do zawarcia umowy o przyznanie pomocy i niewyznaczenie terminu do zawarcia umowy. Strona skarżąca zarzuciła naruszenie § 22 ust. 1 pkt 1 oraz § 23 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 24 września 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach poddziałania 19.2 "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (dz. U. z 2019 r., poz. 664), dalej jako "rozporządzenie" oraz art. 45 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2018 r., poz. 627), dalej jako "ustawa PROW". Strona skarżąca wniosła o zobowiązanie organu do wezwania strony do zawarcia umowy o przyznanie wnioskowanej pomocy wraz z wyznaczeniem terminu do jej zawarcia, wymierzenie organowi grzywny oraz zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie oddalenie skargi, podnosząc, że przedmiot zaskarżenia, czyli bezczynność Inne w przedmiocie przyznania pomocy finansowej z funduszy unijnych, nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Na wstępie wskazać trzeba, że zgodnie z regulacją zawartą w 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 z późn. zm.), dalej jako "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996 i oraz 1579), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Z akt sprawy wynika, że Stowarzyszenie Rozwoju Wsi K. "[...]" złożyło wniosek o przyznanie pomocy w ramach poddziałania 19.2 "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020. Rozstrzygnięciem z dnia 9 kwietnia 2018 r. Inne odmówił Stowarzyszeniu przyznania wnioskowanej pomocy. W dniu 10 maja 2018 r. strona skarżąca za pośrednictwem organu wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na powyższe rozstrzygnięcie. Organ w całości uwzględnił skargę strony skarżącej i uchylił informację z dnia 9 kwietnia 2018 r. w przedmiocie odmowy przyznania pomocy, a wniosek został przekazany do ponownego rozpatrzenia. W piśmie z dnia 23 lipca 2018 r. organ wezwał stronę skarżącą do usunięcia braków oraz poprawienia oczywistych omyłek wniosku, w terminie 7 od dnia doręczenia wezwania. Strona skarżąca odebrała wezwanie w dniu 9 sierpnia 2018 r. W piśmie z dnia 15 listopada 2018 r. organ poinformował skarżącą o pozostawieniu wniosku o przyznanie pomocy bez rozpoznania, na podstawie art. 23 ust. 5 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności (Dz. U. z 2019 r., poz. 1167), dalej jako "ustawa o rozwoju lokalnym". Przedmiotem skargi w rozpoznawanej sprawie jest bezczynność Inne polegająca na niedotrzymaniu terminu wezwania strony skarżącej do zawarcia umowy o przyznanie pomocy i niewyznaczeniu terminu do zawarcia umowy. Szczegółowe warunki i tryb przyznawania pomocy w ramach poddziałania 19.2 "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 określają przepisy ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 24 września 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach poddziałania 19.2 "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 oraz ustawy o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności. W niniejszej sprawie strona skarżąca ubiega się o pomoc w ramach działania "Wsparcie dla rozwoju lokalnego w ramach inicjatywy LEADER", poddziałanie "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność", o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 14 lit. b ustawy PROW. Zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy PROW, pomoc w ramach działań i poddziałań, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 3 lit. a, pkt 6 lit. a-c i e oraz pkt 8-12, jest przyznawana w drodze decyzji administracyjnej. W świetle zaś art. 34 ust. 1 ustawy PROW, pomoc w ramach działań i poddziałań, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1, 2, 3 lit. b, pkt 4, 5, 6 lit. d, pkt 7, 13 i 14, jest przyznawana na podstawie umowy o przyznaniu pomocy zawieranej, pod rygorem nieważności, w formie pisemnej. Z art. 35 ust. 1 ustawy PROW wynika, że w przypadku gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy w ramach działań i poddziałań, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1, 3 lit. b, pkt 4, 5, 6 lit. d, pkt 7, 13 i 14, podmiot właściwy w sprawie o przyznanie pomocy informuje podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy, w formie pisemnej, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy. W przypadku odmowy przyznania pomocy, podmiotowi ubiegającemu się o przyznanie pomocy przysługuje prawo wniesienia do sądu administracyjnego skargi na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (art. 35 ust. 2 ustawy PROW). Z powołanych wyżej przepisów wynika, że procedura rozpoznawania wniosków o przyznanie pomocy uregulowana jest w sposób kazuistyczny. Postępowanie o przyznanie pomocy w ramach poddziałania 19.2 "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" mogło się zakończyć zawarciem umowy, w przypadku pozytywnego rozpatrzenia wniosku, lub odmową przyznania pomocy. Ustawodawca szczegółowo określił w jakim zakresie przysługuje skarga do sądu administracyjnego (wyłącznie w przypadku odmowy przyznania pomocy). Wniosek strony skarżącej pozostawiono bez rozpoznania, na podstawie art. 23 ust. 5 ustawy o rozwoju lokalnym, ponieważ skarżąca w zakreślonym terminie nie usunęła braków wniosku. Powołany przepis stanowi, że w razie stwierdzenia, że wniosek o udzielenie wsparcia, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013, zawiera braki, jest wypełniony nieprawidłowo lub zawiera oczywiste omyłki, zarząd województwa wzywa podmiot ubiegający się o wsparcie do usunięcia tych braków lub nieprawidłowości lub poprawienia oczywistych omyłek w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż 7 dni i nie dłuższym niż 14 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Skoro wniosek strony skarżącej pozostawiono bez rozpoznania, to strona skarżąca nie może żądać od organu wyznaczenia terminu do zawarcia umowy, ponieważ podpisanie umowy ma miejsce w przypadku pozytywnego rozpatrzenia wniosku. Powyższe wynika z § 22 i § 23 rozporządzenia. Stronie skarżącej nie przysługuje również skarga na bezczynność organu w sprawie dotyczącej rozpoznania wniosku o przyznanie pomocy. Jak już wyżej wskazano, możliwość wniesienia skargi przewidziana została w art. 35 ust. 2 ustawy PROW. Jest to skarga, o której mowa w art. 3 § 3 p.p.s.a. Nie jest to żaden z przypadków, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 8 lub 9 p.p.s.a. W powołanych wyżej aktach prawnych nie przewidziano możliwości poddania kontroli sądu administracyjnego bezczynności zarządu województwa w procedurze naboru wniosków. Postępowanie w rozpoznawanej sprawie nie było prowadzone w trybie postępowania administracyjnego, albo do którego przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego znajdowałyby zastosowanie, jak tego wymaga art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a. Z art. 34 ust. 2 ustawy PROW w sposób niebudzący wątpliwości wynika, że do postępowań w sprawach o przyznanie pomocy w ramach działań i poddziałań, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1, 3 lit. b, pkt 4, 5, 6 lit. d, pkt 7, 13 i 14, prowadzonych przez agencję płatniczą i podmioty wdrażające nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących właściwości miejscowej organów, wyłączenia pracowników organu, doręczeń i wezwań, udostępniania akt, skarg i wniosków, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej. Przepisy art. 27 ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio. W świetle powyższych uwag stwierdzić, że skarga na bezczynność Zarządu Województwa w sprawie rozpoznania wniosku o przyznanie pomocy jest niedopuszczalna. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę jako niedopuszczalną, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.