III SAB/Lu 23/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Czaja (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia NSA Jerzy Marcinowski, Sędzia NSA Maria Wieczorek, Protokolant Stażysta Marzena Gawron, po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi J.H. na bezczynność Rady Miejskiej w przedmiocie : prawidłowości naliczania podatków i należności na rzecz Gminy od J.S. i L.S. p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę, 2. przyznać adwokatowi A.M. z rachunku Skarbu Państwa (Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie) kwotę [...] zł tytułem kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Dnia 17 lipca 2006 r. J.H. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Rady Miejskiej w sprawie załatwienia "wezwania" z dnia 25 kwietnia 2006 r. do usunięcia naruszenia prawa w zakresie nie ściągania danin od mieszkańców W. J.S. i L.S., od momentu objęcia funkcji burmistrza W. przez F. G. W odpowiedzi na skargę Rada Miejska wniosła o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Z urzędu należy podnieść, że skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd odrzuca skargę, jeżeli jest ona niedopuszczalna. Zauważyć należy, że w myśl przepisu art. 50 § 1 uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Podkreślić trzeba, że źródłem interesu prawnego lub uprawnienia jest zawsze norma prawna ogólna, albo jednostkowa i konkretna norma prawa materialnego, a więc interes prawny musi wynikać z konkretnego przepisu prawa. Interes prawny należy odróżnić od interesu faktycznego. Ten ostatni występuje wówczas, gdy określony podmiot jest wprawdzie bezpośrednio zainteresowany sposobem uregulowania danej kwestii, nie może jednak wykazać naruszenia przepisu prawa powszechnie obowiązującego, dotyczącego jego sytuacji prawnej. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, skarżący może co najwyżej wykazać istnienie po jego stronie interesu faktycznego, jednakże jest oczywiste, że nie ma on interesu prawnego w żądaniu usunięcia naruszenia prawa w zakresie "zwolnienia z podatków osób, które mają dobrą kondycję finansową i każdy z członków rodziny ma własny dochód" (wezwanie z dnia 25 kwietnia 2006 r., k. 8 akt administracyjnych). Jakkolwiek skarżący, jako członek wspólnoty samorządowej, ma prawo oczekiwać, że jednostka samorządu terytorialnego prawidłowo będzie zarządzać środkami publicznymi, w szczególności zgodnie z wymogami ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych (Dz.U. z 2005r., nr 249, poz. 2104 że zm.), to w żadnej mierze nie prowadzi to do wykreowania w tym zakresie interesu prawnego w rozumieniu przepisu art. 50 § 1 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z tej przyczyny oraz na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 50 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak w pkt 1 sentencji. Rozstrzygnięcie o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, uzasadnia przepis art. 250 cyt. ustawy i § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c w zw. z § 19 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2002r., nr 163, poz. pozrzadzenia Ministra sprawoedliwości dzi miedzy innymi wtedy, gdy ___________________________________________________________1348 ze zm.).