III SAB/Lu 24/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. S. na bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego w przedmiocie odmowy wydawania potwierdzenia odbioru pism postanawia: odrzucić skargę. S. S. pismem z dnia [...] października 2008 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego w przedmiocie odmowy wydawania potwierdzenia na kopii pism odbioru tych pism składanych przez skarżącego jako osobę pozbawioną wolności w administracji zakładu karnego. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Aresztu Śledczego wniósł o odrzucenie skargi i wyjaśnił, że działanie zaskarżonego organu nie narusza prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako ppsa) Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ppsa - Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów we wskazanych tam przypadkach (również takich jak różne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa). Przedmiotowa sprawa nie należy jednak do właściwości sądów administracyjnych, jako że dotyczy skargi na czynność organu karnego postępowania wykonawczego. Procedura wnoszenia pism, w tym urzędowych, przez osobę pozbawioną wolności do administracji zakładu karnego uregulowana jest przepisami rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 25 sierpnia 2003 r. w sprawie regulaminu organizacyjno-porządkowego wykonywania kary pozbawienia wolności (Dz. U. nr 152 poz. 1493). Zgodnie z § 20 ust. 2 tegoż rozporządzenia - przyjmujący w zakładzie karnym korespondencję urzędową wysyłaną przez skazanego wydaje nadawcy pisemne potwierdzenie jej odbioru oraz odnotowuje na kopercie datę odbioru. Osoba kwestionująca prawidłowość działania administracji zakładu może wnieść skargę na działanie jednostek organizacyjnych oraz postępowanie funkcjonariusza Służby Więziennej i pracownika Służby Więziennej. Sposób dalszego postępowania reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 13 sierpnia 2003 w sprawie sposobów załatwiania wniosków, skarg i próśb osób osadzonych w zakładach karnych i aresztach śledczych (Dz. U. nr 151 poz. 1467). Zgodnie z § 3 ust. 1 tego rozporządzenia skargi dotyczące działalności jednostek organizacyjnych oraz postępowania funkcjonariusza Służby Więziennej i pracownika Służby Więziennej, załatwiają wskazane tam właściwe organy. Natomiast zgodnie z art. 7 § 1 i 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. nr 90 poz. 557 ze zm.) skazany może zaskarżyć do sądu decyzję organu wymienionego wart. 2 pkt 3-6 i 10 z powodu jej niezgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Skargi rozpoznaje sąd właściwy zgodnie z art. 3 (sąd, który wydał orzeczenie w pierwszej instancji, lub w tym wypadku - sąd penitencjarny) . Decyzje w rozumieniu przywołanych przepisów należy rozumieć szeroko. W literaturze z zakresu prawa administracyjnego podaje się następujące określenie decyzji administracyjnej: "decyzja administracyjna jest to oświadczenie woli kompetentnego organu administrującego, podjęte w wyniku zastosowania normy materialnego prawa administracyjnego lub w określonym zakresie normy prawa procesowego do ustalonego stanu faktycznego, w trybie, formie, strukturze uregulowanej prawem procesowym, zakomunikowane stronie, w celu wywołania skutku prawnego w sferze stosunku materialnoprawnego (decyzja rozstrzygająca sprawę co do jej istoty w całości lub w części) bądź w sferze stosunku procesowego (decyzja w inny sposób kończąca sprawę w danej instancji)" [B. Adamiak, Wadliwość decyzji administracyjnej, Wrocław 1986, s. 22-23]. Dopiero zatem właściwy sąd będzie mógł ocenić, czy pisma wydawane przez organ administracji zakładu oraz organ nad nim zwierzchni są prawidłowymi decyzjami, ewentualnie czy w sprawie zachodzi bezczynność organu administracji. W sprawach skarg na decyzje organów wykonawczych sąd administracyjny nie jest właściwy, nie jest więc również właściwy do orzekania w sprawie ewentualnej bezczynności tych organów. W konsekwencji, w przedmiotowej sprawie wniesienie skargi do sądu administracyjnego było niedopuszczalne, jako że rozpoznanie tej sprawy nie leży w kompetencji tego sądu. Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ppsa Sąd skargę taką odrzuca postanowieniem, które może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Mając powyższe na uwadze należało orzec jak w postanowieniu.