III SAB/Lu 27/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Wałejko po rozpoznaniu w dniu 22 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. H. na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. w przedmiocie załatwienia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji w zakresie wniosku M. H. z dnia [...] 2014 r. o przyznanie prawa pomocy postanawia: pozostawić wniosek M. H. z dnia [...]2014 r. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Wnioskiem z dnia 12 lipca 2014 r. (złożonym w placówce pocztowej w dniu 14 lipca 2014 r.) skarżąca M. H., działając poprzez swojego pełnomocnika J.H. (męża skarżącej), zwróciła się o ustanowienie adwokata. W związku z powyższym w dniu 24 lipca 2014 r. do pełnomocnika skarżącej skierowano wezwanie do wypełnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy i odesłania na adres sądu (bądź złożenia w biurze podawczym sądu), w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wraz z wezwaniem przesłano urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy przeznaczony dla osoby fizycznej, oznaczony symbolem "PPF". Wezwanie powyższe zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 7 sierpnia 2014 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 39v akt sądowych). W zakreślonym terminie skarżąca nie złożyła wniosku na urzędowym formularzu. Natomiast w dniu 27 sierpnia 2014 r. pełnomocnik skarżącej nadał w placówce pocztowej ponownie wniosek o ustanowienie adwokata (opatrzony datą 23 sierpnia 2014 r.), tym razem na urzędowym formularzu. Z uwagi na powyższe, referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 3 września 2014 r. pozostawił wniosek z dnia 12 lipca 2014 r. (określając go jako wniosek z dnia 14 lipca 2014 r.) o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Ponadto referendarz sądowy postanowieniem z tej samej daty odmówił przyznania prawa pomocy Pismem z dnia 1 sierpnia 2014 r. J.H. jako pełnomocnik skarżącej wniósł sprzeciw od zarządzenia referendarza sądowego, a także sprzeciw od postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy. Rozstrzygnięcie niniejszym postanowieniem dotyczy wyłącznie sprzeciwu skarżącej od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 3 września 2014 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku z dnia 12 lipca 2014 r. o przyznanie prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. Wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy z dnia 12 lipca 2014 r. należało pozostawić bez rozpoznania. Stosownie do art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej powoływanej jako P.p.s.a.) wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Zgodnie natomiast z art. 257 P.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Niezachowanie określonego w art. 252 § 2 P.p.s.a. wymogu złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu jest brakiem formalnym, o jakim mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 257 P.p.s.a., który podlega usunięciu przez wezwanie strony do złożenia wniosku na urzędowym formularzu (por. uchwała NSA z 21 kwietnia 2008 r. w sprawie sygn. akt I OPS 1/08, ONSAiWSA 2008, Nr 5, poz. 74). Rygor przewidziany w art. 257 P.p.s.a. ma charakter zobiektywizowany, a termin do uzupełnienia braków formalnych wniosku jest terminem ustawowym i nie może być skracany, ani przedłużany (por. postanowienie NSA z dnia 9 września 2011 r., sygn. akt II OZ 753/11). Z przytoczonych wyżej przepisów wynika, że bezpodstawne jest twierdzenie pełnomocnika skarżącej przedstawione w sprzeciwie, że brak jest podstawy prawnej do zakreślenia terminu do złożenia wniosku na urzędowym formularzu "PPF". W niniejszej sprawie wezwanie do złożenia wypełnionego urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 7 sierpnia 2014 r., co oznacza, że siedmiodniowy termin do wykonania wezwania upływał z dniem 14 sierpnia 2014 r. W związku, z tym z uwagi na niezachowanie wymogu złożenia wniosku na urzędowym formularzu oraz nieuzupełnienie tego braku w zakreślonym terminie, wniosek skarżącej z dnia 12 lipca 2014 r. należało pozostawić bez rozpoznania. Nie ma znaczenia dla sposobu rozstrzygnięcia o biegu wniosku skarżącej z dnia 12 lipca 2014 r. nadesłanie wypełnionego urzędowego formularza "PPF" z dnia 23 sierpnia 2014 r., nadanego w urzędzie pocztowym 27 sierpnia 2014 r. Pomijając okoliczność, że wypełniony urzędowy formularz "PPF" został przedstawiony po upływie terminu 7 dni zakreślonego w wezwaniu doręczonym pełnomocnikowi skarżącej w dniu 7 sierpnia 2014 r., to zwrócić należy uwagę, że w istocie rzeczy zawierał on nowy wniosek o przyznanie prawa pomocy. Formularz ten został bowiem złożony razem z pismem pełnomocnika skarżącej z dnia 23 sierpnia 2014 r. zatytułowanym "Wniosek Nr II" o przyznanie stronie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Wniosek ten, jako kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy, został rozpoznany postanowieniem referendarza sądowego z dnia 3 września 2014 r. Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł o pozostawieniu wniosku M. H. z dnia 12 lipca 2014 r. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania - na podstawie art. 257 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 6 P.p.s.a.