III SAB/Lu 27/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Strzelec po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. O. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie w przedmiocie wniosku o wyłączenie pracownika od orzekania postanawia: odrzucić skargę. D. O. (dalej jako "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie w zakresie rozpoznania wniosku o wyłączenie członka SKO w Lublinie – K. A. od orzekania w sprawach skarżącego. Kolegium wniosło o oddalenie skargi. Zarządzeniem z dnia 6 czerwca 2025 r. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podanie numeru PESEL oraz złożenie dowodu wniesienia ponaglenia do organu, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 1 lipca 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. W myśl art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Według zaś art. 53 § 2b p.p.s.a., skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie zaś do przepisu art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a., pismo strony powinno ponadto zawierać w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Z akt sprawy wynika, że wezwanie do usunięcia braków skargi zostało skarżącego doręczone w dniu 1 lipca 2025 r. W odpowiedzi na wezwanie skarżący złożył pismo z dnia 7 lipca 2025 r., w którym ani nie podał numeru PESEL ani nie załączył dowodu wniesienia ponaglenia do organu. Skarżący w piśmie tym wskazał, że co do żądanych danych, to " (...) patrz: punkt "1" mojego pisma z dnia 01.VII.202025r. złożonego w dniu 01.VII.2025r. do akt o sygn. II SAB/Lu 26/25". W zakresie złożenia dowodu ponaglenia do organu wskazał "-oznaczyć!!!:"ponaglenia"-podając przedmiot i datę wydania ponaglenia, "organu" – podając pełną nazwę organu,". Pismo skarżącego nie stanowi zatem odpowiedzi na wezwanie. Dodać tylko można, że uzupełninie braków formalnych w innej sprawie nie zwalnia skarżącego z tego obowiązku w pozostałych jego sprawach. Z przepisów art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) w zw. z. art. 57 § 1 p.p.s.a., jasno wynika, że każdorazowo w skardze, która jest pierwszym pismem w danej sprawie strona skarżąca ma obowiązek podania numer PESEL. W tych okolicznościach stwierdzić należy, że skarżący, pomimo skutecznego wezwania, nie uzupełnił braków formalnych skargi. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a.