III SAB/Lu 3/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Czaja po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. "R." S.A. z siedzibą w R. na bezczynność Burmistrza Miasta w przedmiocie wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów postanawia: odrzucić skargę. Z urzędu należy podnieść, że skarga podlega odrzuceniu. W myśl przepisu art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd odrzuca skargę, jeżeli jest ona niedopuszczalna. Zgodnie z przepisem art. 52 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami i administracyjnymi, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, które służyły skarżącemu. W przypadku skargi na bezczynność, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy - co do zasady – rozumieć wniesienie zażalenia w trybie art. 37 § 1 k.p.a. Przepis ten stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Jak wynika z akt postępowania administracyjnego, skarżąca spółka nie wyczerpała środków zaskarżenia , bowiem nie wniosła zażalenia w trybie art. 37 § 1 k.p.a. Ubocznie należy zauważyć, że wniesienie przez skarżącą spółkę zażalenia na postanowienie Burmistrza Miasta z dnia [...] marca 2007 r., którym zawieszono postępowanie dotyczące aktualizacji operatu ewidencji gruntów miasta R., nie daje postaw do stwierdzenia wyczerpania przez stronę środków zaskarżenia, w rozumieniu przepisu art. 52 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami i administracyjnymi. Mając powyższe na uwadze, na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami i administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) należało postanowić jak w sentencji.