III SAB/Lu 3/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Drwal po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. J. na bezczynność Burmistrza Miasta w przedmiocie niezałatwienia wniosku w sprawie przydziału lokalu socjalnego p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Pismem datowanym na [...] grudnia 2009 r. skarżący A. J. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Burmistrza Miasta w przedmiocie niezałatwienia wniosku w sprawie przydziału lokalu socjalnego. W odpowiedzi na skargę organ podniósł, iż przedmiotowa skarga jest niedopuszczalna i jako wniesiona na czynność nie mieszczącą się w zakresie właściwości sądu administracyjnego podlega odrzuceniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: . Zgodnie z art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)- zwanej dalej ppsa, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów administracyjnych. Sąd administracyjny rozpoznaje skargi na bezczynność organów administracji w przypadkach wskazanych w pkt 1-4a, art. 3 ppsa, tj. gdy bezczynność ta dotyczy wydania decyzji administracyjnej, postanowienia albo podjęcia innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów ustawy. Zatem skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna tylko wtedy gdy dopuszczalna jest skarga na określone prawne formy działania organów administracji publicznej. W niniejszej sprawie skarga dotyczy bezczynności organu w zakresie nie załatwienia wniosku w sprawie przydziału lokalu socjalnego. Wskazując na treść ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2005 r., Nr 31, poz. 266 ze zm.), która reguluje zasady i formy praw lokatorów oraz zasady gospodarowania zasobem gminy, stwierdzić należy iż skarga na bezczynność organu gminy w zakresie przyznania lokalu socjalnego jest niedopuszczalna. Do zadań własnych gminy, zgodnie z art. 4 ust. 1 i 2 w/w ustawy, należy tworzenie warunków do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych wspólnoty samorządowej w tym także lokali socjalnych i lokali zamiennych. Aby realizować te zadania gmina może tworzyć i posiadać zasób mieszkaniowy (art. 20 ust. 1 w/w). Z zasobu mieszkaniowego gmina wydziela część lokali przeznaczonych na wynajmem jako lokale socjalne (art. 22 ustawy). Z treści art. 23 ustawy wynika, iż uzyskanie prawa do lokalu socjalnego następuje na podstawie umowy najmu, zatem w oparciu o czynność cywilnoprawną, nie na podstawie aktu administracyjnego wydanego w trybie postępowania administracyjnego. Najem lokalu socjalnego regulowany jest umową cywilnoprawną, wobec tego wszelkie spory wynikłe na tym tle, również w zakresie uprawnień do lokalu socjalnego, rozstrzygane są w postępowaniu cywilnoprawnym przed sądami powszechnymi. Mając na uwadze powyższe podkreślić należy, iż organ nie miał kompetencji do władczego rozstrzygnięcia aktem administracyjnym o przydzieleniu skarżącemu lokalu socjalnego, zwłaszcza że w piśmie z dnia [...] grudnia 2009 r. Burmistrz Miasta wyjaśnił, że Gmina nie posiada wolnych lokali socjalnych, ani lokali zastępczych. Sprawa przyznania lokalu socjalnego przez Gminę nie jest sprawą sądowoadministarcyjną. Skarga jako niedopuszczalna podlega więc odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze w oparciu o przepis art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ppsa Sąd orzekł jak w sentencji.