III SAB/Lu 3/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Drwal (sprawozdawca) Sędziowi: Sędzia WSA Ewa Ibrom Sędzia WSA Grzegorz Wałejko po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi M. Ł. na bezczynność Burmistrza Miasta Poniatowa w przedmiocie ustalenia prawa do dodatku mieszkaniowego postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 25 lutego 2024 r. M. Ł. wniosła skargę na bezczynność Burmistrza Miasta Poniatowa w przedmiocie ustalenia prawa do dodatku mieszkaniowego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. 2024 r., poz. 935), dalej jako "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu (art. 53 § 2b p.p.s.a.). W przypadku skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organu, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 k.p.a., to znaczy złożyła ponaglenie z uzasadnieniem do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie lub do organu prowadzącego postępowanie – jeżeli nie ma organu wyższego stopnia, na niezałatwienie sprawy w terminie. Ponaglenie, o którym mowa we wskazanym przepisie, równoznaczne jest tu ze środkiem zaskarżenia i spełnia kryterium "wyczerpania środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a. Jak wynika z akt administracyjnych, skarżąca przed wniesieniem skargi nie wyczerpała służącego jej środka zaskarżenia. Nie wniosła bowiem ponaglenia, o którym mowa w art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a. Skarżącej przysługiwało prawo wniesienia ponaglenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie. Za ponaglenie nie sposób więc uznać pisma pełnomocnika skarżącej z dnia 6 lutego 2024 r. (data wpływu 9 lutego 2024 r.) skierowanego do Burmistrza Miasta Poniatowa. W wyżej wymienionym piśmie zatytułowanym "Wniosek o przyspieszenie rozpoznania sprawy" strona domagała się od organu przede wszystkim aby przyśpieszono wydanie decyzji w sprawie dodatku mieszkaniowego za okres od października 2023 r. do marca 2024 r. W tych okolicznościach pismo z dnia 6 lutego 2024 r. nie mogło być potraktowane za ponaglenie. Niewyczerpanie przysługujących środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi powoduje, że skarga, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 28 października 2016 r. sygn. akt I OSK 125/15). Z tych wszystkich względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.