III SAB/Lu 31/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia SO del. Robert Hałabis, po rozpoznaniu w dniu 21 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. T. na bezczynność Rektora Uniwersytetu Medycznego w przedmiocie umożliwienia złożenia ślubowania doktoranckiego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] stycznia 2011 r. skarżący P. T. zwrócił się do Kierownika Studiów Doktoranckich I Wydziału Lekarskiego z Oddziałem Stomatologicznym Uniwersytetu Medycznego o umożliwienie złożenia ślubowania doktoranckiego, wskazując, że na studia doktoranckie został przyjęty w 2009 roku. W odpowiedzi z dnia [...] lutego 2011 r. skarżący został poinformowany, że przedmiotowy wniosek jest spóźniony, gdyż skarżący został zakwalifikowany na I rok studiów doktoranckich w roku akademickim 2009/2010, który zakończył się 30 września 2010 r. Kolejnym pismem z dnia [...] kwietnia 2011 r. P. T. wezwał Rektora Uniwersytetu Medycznego do usunięcia naruszenia prawa w postaci niedopuszczenia go do złożenia ślubowania doktoranckiego. Rektor Uniwersytetu Medycznego w piśmie z dnia [...] maja 2011 r. podtrzymał stanowisko Kierownika Studiów Doktoranckich o odmowie złożenia ślubowania. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie P. T. zaskarżył bezczynność władz Uniwersytetu Medycznego w przedmiocie uniemożliwienia złożenia ślubowania i immatrykulacji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 53, poz. 1270 z późn. zm., zwanej dalej "p.p.s.a."), wskazując, że czynność, której domaga się skarżący dotyczy uprawnień lub obowiązków studenta w sferze wewnętrznych relacji ze szkołą wyższą, które nie mieszczą się w zakresie przedmiotowym kontroli sprawowanej przez sąd administracyjny, wobec czego należy skargę uznać za niedopuszczalną. Jako wniosek ewentualny organ wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych poddanych kognicji sądu jest możliwe jedynie wówczas, gdy skarga na nie jest dopuszczalna. Jest tak wówczas, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej (art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych – Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.). Kontrolę tą, stosownie do art. 3 § 2 pkt 1-8 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują przez orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Zauważyć należy, że skarga na bezczynność organu jest pochodną dopuszczalności skargi, bowiem jak wynika z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. można ją wnieść jedynie w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. Innymi słowy, można wnieść skargę do sądu administracyjnego na bezczynność organu, jeżeli organ był zobowiązany do podjęcia aktu lub czynności w jednej z form wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi skarżący uczynił bezczynność Rektora Uniwersytetu Medycznego w zakresie umożliwienia mu złożenia ślubowania i immatrykulacji. Sąd podziela stanowisko organów Uniwersytetu Medycznego prezentowane w odpowiedzi na skargę, zgodnie z którym wniesiona do sądu skarga winna zostać odrzucona, gdyż sprawa będąca przedmiotem skargi nie należy do kategorii spraw sądowoadministracyjnych, a postępowanie organów uczelni w zakresie dopuszczenia do złożenia ślubowania i immatrykulacji nie jest "władczą działalnością administracji publicznej". W takich okolicznościach nie można skutecznie zarzucić organowi bezczynności w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W badanej sprawie zarzucana bezczynność organu nie dotyczy, ani wydania aktu administracyjnego (decyzji lub postanowienia), ani podjęcia innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej, które dotyczyłyby uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W świetle poczynionych rozważań należy stwierdzić, że skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie podlega właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, co w konsekwencji skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., bez badania jej merytorycznych zarzutów. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.