III SAB/Lu 31/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Strzelec po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. G. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: I. umorzyć postępowanie; II. zwrócić A. G. kwotę [...]zł (sto złotych) uiszczoną z tytułu wpisu od skargi. A. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie przez Wojewodę postępowania w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi, ewentualnie o umorzenie postępowania. Skarżący w piśmie z dnia 30 grudnia 2021 r. oświadczył, że cofa skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie to wiąże sąd. Jedynie w przypadku, gdyby cofnięcie skargi zmierzało do obejścia prawa lub powodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, to Sąd jest zobligowany do uznania takiego cofnięcia skargi za niedopuszczalne. W ocenie Sądu w rozpatrywanej sprawie nie zachodzą ustawowe przesłanki wyłączające skuteczność oświadczenia skarżącego o cofnięciu skargi. Sąd nie stwierdził zaistnienia przesłanek, które dają podstawy do stwierdzenia, że cofnięcie skargi jest niedopuszczalne. Cofnięcie niniejszej skargi nie spowoduje bowiem obejścia przepisów prawa ani nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W związku z powyższym, na podstawie art. 60 w związku z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie sądowe należało umorzyć. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.