III SAB/Lu 33/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Robert Hałabis po rozpoznaniu w dniu 9 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie przyznania lokalu socjalnego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. W dniu [...] września 2019 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wpłynęła skarga J. S. na bezczynność Prezydenta Miasta w sprawie przydzielenia jej lokalu socjalnego o odpowiednim standardzie. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o oddalenie skargi. W uzasadnieniu tego stanowiska organ podniósł, iż żądanie objęte skargą ma charakter roszczenia cywilnoprawnego, przez co przedmiotowa sprawa w ogóle nie podlega kontroli sądu administracyjnego. Ponadto organ wyjaśnił, że wniesiona skarga wynika z odrzucenia przez skarżącą przedstawionych jej przez Gminę L. dwóch ofert najmu lokalu socjalnego, ze względu na niesatysfakcjonujący skarżącą standard proponowanych lokali. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Sprawa ta nie należy do właściwości sądów administracyjnych. Zgodnie z treścią art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm. – dalej jako "p.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto według art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Niniejsza skarga jest kolejną już skargą J. S. na bezczynność organu w sprawie przyznania lokalu socjalnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia [...] marca 2019 r. w sprawie sygn. [...] odrzucił już skargę J. S. na bezczynność i przewlekłość postępowania Prezydenta Miasta w przedmiocie przyznania lokalu socjalnego. Jak wynika z treści niniejszej skargi oraz odpowiedzi na skargę, podstawą sformułowanych przez skarżącą zarzutów jest ponownie nie tyle kwestia wpisania jej na listę osób oczekujących na przydział lokalu socjalnego, co przyznanie lokalu o standardzie odpowiadającym jej oczekiwaniom. Tymczasem zasady gospodarowania mieszkaniowym zasobem gminy uregulowane zostały w ustawie z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (j.t. Dz. U. z 2019 r. poz. 1182, z późn. zm.). Zgodnie z art. 4 ust. 1 i 2 tej ustawy, tworzenie warunków do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych wspólnoty samorządowej należy do zadań własnych gminy, która na zasadach i w wypadkach przewidzianych w tej ustawie, zapewnia lokale socjalne i lokale zamienne, a także zaspokaja potrzeby mieszkaniowe gospodarstw domowych o niskich dochodach. Ustawa ta nie zawiera natomiast podstaw prawnych umożliwiających załatwienie sprawy przyznania lokalu w formie jakiegokolwiek aktu administracyjnego. Przydzielenie lokalu następuje poprzez zawarcie umowy najmu lokalu, a zatem załatwiane jest w formie cywilnoprawnej (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 27 kwietnia 2009 r., sygn. akt I OSK 415/09; z dnia 28 sierpnia 2009 r., sygn. akt I OSK 799/09; z dnia 22 maja 2007 r., sygn. akt I OSK 679/07 i z dnia 22 lipca 2010 r., sygn. akt I OSK 362/10). Ponadto z uchwały NSA z dnia 21 lipca 2008 r., sygn. akt I OPS 4/08 wynika, że tylko zakwalifikowanie i umieszczenie na liście osób oczekujących na zawarcie umowy najmu (ewentualnie skreślenie z listy), jest aktem należącym do kategorii aktów z art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a. i jedynie ta materia podlega ocenie legalności poddanej kognicji sądów administracyjnych. Pozostałe kwestie należą zaś do właściwości sądów powszechnych. Skoro więc zarzuty skarżącej dotyczą w istocie nieprzedstawienia jej dotychczas przez Gminę L. oferty najmu lokalu socjalnego, spełniającego jej oczekiwania, a w konsekwencji niezawarcia z nią dotychczas umowy najmu takiego lokalu, czyli niepodjęcia czynności o charakterze cywilnoprawnym, to sprawa objęta skargą pozostaje poza kognicją sądów administracyjnych. W tym stanie rzeczy skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Z przytoczonych względów oraz na podstawie powołanych wyżej przepisów Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w postanowieniu.