III SAB/Lu 36/15

PostanowienieWSA w Lublinie2016-01-13

Skład orzekający: Jerzy Drwal

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w przedmiocie usunięcia punktów karnych z ewidencji kierowców jest dopuszczalna bez uprzedniego wykorzystania środka zaskarżenia do organu wyższego stopnia?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność jest niedopuszczalna, jeśli skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia przewidzianych w ustawie, w szczególności nie wniósł zażalenia do organu wyższego stopnia, którym jest Komendant Główny Policji. W takim przypadku sąd odrzuca skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.
Stan faktyczny
A. D. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji dotyczącą usunięcia punktów karnych z ewidencji kierowców. Skarżący nie wniósł jednak uprzednio zażalenia na bezczynność do Komendanta Głównego Policji, który jest organem wyższego stopnia.
Rozstrzygnięcie
Odrzucił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Drwal po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. D. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w przedmiocie usunięcia punktów karnych z ewidencji kierowców postanawia: odrzucić skargę. A. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w przedmiocie usunięcia punktów karnych z ewidencji kierowców. Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej jako "P.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.). Jeżeli przepisy takich środków nie przewidują, wniesienie skargi jest dopuszczalne dopiero po wezwaniu organu na piśmie do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 i § 4 P.p.s.a.). Stosownie do art. 37 § 1 K.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym, w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub przewlekłe prowadzenie postępowania służy stronie zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Skarżący wniósł skargę na bezczynność, nie wykorzystując uprzednio instytucji zażalenia na bezczynność do Komendanta Głównego Policji, który to stosownie do treści art. 6a ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (tj. Dz. U. z 2015 r. poz. 355 z zm.) jest organem wyższego stopnia dla Komendanta Wojewódzkiego Policji. W związku z powyższym na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne, sąd skargę odrzucił.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło