III SAB/Lu 37/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Ibrom po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. N. na bezczynność Wójta Gminy K. w przedmiocie wydania decyzji o rozgraniczeniu postanawia: odrzucić skargę. S. N. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Wójta Gminy K.w sprawie wydania decyzji o rozgraniczeniu nieruchomości. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy K. wniósł o odrzucenie skargi, podnosząc, iż przed wniesieniem skargi nie zostały wyczerpane środki zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.), dalej: p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się po uprzednim wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, przy czym przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć taką sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na bezczynność w wydaniu decyzji lub postanowienia w postępowaniu administracyjnym, o wyczerpaniu środków zaskarżenia można mówić w sytuacji, gdy skarżący przed wniesieniem skargi skorzystał ze środka przewidzianego w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267, z późn. zm.), dalej: k.p.a. Przywołany przepis stanowi, iż na załatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W rozpatrywanej sprawie skarżący przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego nie złożył zażalenia na bezczynność Wójta Gminy K., do organu administracji publicznej wyższego stopnia, tj. Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L., a zatem nie spełnił przesłanek wskazanych w art. 37 § 1 k.p.a. Nadesłanie przez skarżącego zażalenia z dnia 17 kwietnia 2012 r. i 9 stycznia 2012r. nie mogą być uznane za wyczerpanie trybu zaskarżenia, ponieważ nie dotyczą bezczynności objętej skargą, tj. bezczynności powstałej po uchyleniu, decyzją z [...] czerwca 2012 r., przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. decyzji organu pierwszej instancji. Podobnie, za wyczerpanie środków zaskarżenia w niniejszej sprawie nie może być uznane zażalenie z dnia 12 maja 2013 r., które dotyczy odmowy zapłaty za usługę geodezyjną i wniesione zostało po złożeniu skargi. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Skargę S. N. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na bezczynność Wójta Gminy K. uznać zatem należało za niedopuszczalną w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.