III SAB/Lu 46/13

PostanowienieWSA w Lublinie2013-08-28

Skład orzekający: Grzegorz Wałejko

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna, jeśli strona skarżąca nie wyczerpała drogi zażalenia do organu wyższego stopnia?
Ratio decidendi
Skarga do sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, jeśli strona skarżąca nie wyczerpała drogi zażalenia do organu wyższego stopnia. W przypadku bezczynności Wojewody L. organem wyższego stopnia w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego jest Minister Obrony Narodowej. Niewyczerpanie tego środka zaskarżenia przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego stanowi przesłankę do jej odrzucenia.
Stan faktyczny
J. F. złożył skargę na bezczynność Wojewody L. w przedmiocie wniosku z dnia 17 września 2012 r. o wstrzymanie egzekucji niepieniężnej. Skarżący podniósł, że nie otrzymał odpowiedzi na swój wniosek i nie rozumie, dlaczego został on przekazany Ministrowi Obrony Narodowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę jako niedopuszczalną.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Wałejko po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. F. na bezczynność Wojewody L. w przedmiocie wniosku z dnia [...] września 2012 r. o wstrzymanie egzekucji niepieniężnej. postanawia: odrzucić skargę. W dniu [...] maja 2013 r. J. F. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wojewody L.w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] września 2012 r. o wstrzymanie egzekucji niepieniężnej. Postanowieniem z dnia 26 czerwca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie zgodnie z właściwością miejscową. Z akt administracyjnych wynika, że J. F. w piśmie z dnia [...] lipca 2012 r. skierowanym do Wojewody L. złożył skargę na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego (Wojewody L). Skarga została przekazana według właściwości do rozpatrzenia Ministrowi Obrony Narodowej. Następnie J. F. pismem z dnia [...] września 2012 r. wnosił o wstrzymanie egzekucji wyznaczonej na [...] września 2012 r. Powyższy wniosek Wojewoda L., traktując pismo jako uzupełnienie skargi z dnia [...] lipca 2012 r., przekazał z pismem z dnia [...] września 2012 r. zgodnie z właściwością Ministrowi Obrony Narodowej. W tym samym piśmie Wojewoda L. wyjaśnił, że zgodnie z art. 20 § 1 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 1015) organem egzekucyjnym w zakresie egzekucji administracyjnej obowiązków o charakterze niepieniężnym jest wojewoda. Na podstawie art. 33 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o administracji rządowej w województwie (tekst jednolity Dz. U. z 2001 r. Nr 80, poz. 872, z późn. zm.) w dniu 3 grudnia 2001 r. zawarte zostało porozumienie pomiędzy Wojewodą L.a Dyrektorem Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w L. w sprawie powierzenia spraw z zakresu egzekucji administracyjnej obowiązków o charakterze niepieniężnym (Dz. Urz. Woj. Lub. z 2001 r. Nr 98, poz. 1597). Na mocy tego porozumienia Dyrektor Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w L.wykonywał zadania organu egzekucyjnego z zakresu egzekucji administracyjnej obowiązków o charakterze niepieniężnym, związanych z wykonywaniem decyzji administracyjnych, wydanych przez Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w L. na podstawie przepisów ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (tekst jednolity: Dz. U. z 2002 r. Nr 42, poz. 368, z późn. zm.) - do momentu rozwiązania porozumienia, to jest do dnia 31 lipca 2009 r. Z tym dniem zadania organu egzekucyjnego w zakresie egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym wykonywane są bezpośrednio przez Wojewodę L. W niniejszej sprawie Wojewoda L. kontynuuje postępowanie egzekucyjne wszczęte w czasie obowiązywania porozumienia. W skardze sądowej J. F. podniósł, że nie otrzymał odpowiedzi od Wojewody L. na swój wniosek z dnia [...] września 2012 r. Skarżący wskazał, że nie wie dlaczego przedmiotowy wniosek nie został rozpatrzony przez Wojewodę L. lecz przekazany Ministrowi Obrony Narodowej. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej odrzucenie bądź alternatywnie o jej oddalenie jako bezpodstawnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna. Sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada dopuszczalność rozpoznawanej skargi. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej powoływanej jako P.p.s.a.). Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Stosownie do treści art. 52 § 1 i § 2 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Według art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 1015 ze zm.) jeżeli przepisy ustawy nie stanowią inaczej, w postępowaniu egzekucyjnym mają odpowiednie zastosowanie przepisy kodeksu postępowania administracyjnego. W konsekwencji w postępowaniu egzekucyjnym w administracji zastosowanie ma art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r. poz. 267, dalej powoływanej jako K.p.a.), według którego na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia. W niniejszej sprawie w przypadku bezczynności Wojewody L. zażalenie powinno być skierowane do Ministra Obrony Narodowej, który stosownie do treści art. 17 K.p.a., jest w rozpoznawanej sprawie organem wyższego stopnia w rozumieniu kodeksu. Wyczerpanie stosownych środków zaskarżenia jest podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego. Z akt sprawy wynika, że J. F. nie składał zażalenia do organu wyższego stopnia, a więc przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność Wojewody L. nie wyczerpał niezbędnego, przedsądowego toku postępowania, o którym mowa w art. 52 § 1 i § 2 P.p.s.a. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. odrzucił skargę.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło