III SAB/Lu 49/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Strzelec po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. C. na bezczynność Burmistrza Gminy P. w przedmiocie odtworzenia drogi gminnej postanawia: odrzucić skargę. E. C. (dalej jako "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Burmistrza Gminy P. w przedmiocie odtworzenia drogi gminnej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi. Zarządzeniem z dnia 22 października 2025 r. skarżącego wezwano do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podanie numeru PESEL oraz złożenie dowodu wniesienia ponaglenia do organu, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na wezwanie w dniu 26 listopada 2025 r. (data nadania przesyłki w urzędzie pocztowym) skarżący wskazał numer PESEL i wyjaśnił, że pismo do Burmistrza w sprawie wyznaczenia drogi gminnej nr [...] złożył 23 lipca 2024 r. Wskazał, że trzykrotnie występował do Burmistrza, ponawiając prośbę w pismach z 2 stycznia 2025 r., 26 stycznia 2025 r. i 28 kwietnia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, zważył co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. W myśl art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Według zaś art. 53 § 2b p.p.s.a., skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. W sprawie ze skargi na bezczynność organu administracji lub przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego środkiem zaskarżenia jest ponaglenie, o którym mowa w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572 ze zm.), dalej jako "k.p.a.". Powołany przepis stanowi, że stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność), a także gdy postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Ponaglenie zawiera uzasadnienie (§ 2). Ponaglenie wnosi się: do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie (§ 3 pkt 1), do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (§ 3 pkt 2). Wnosząc skargę na bezczynność lub przewlekłość postępowania organu administracji skarżący obowiązany jest wykazać, że skorzystał z trybu przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a. Natomiast skarga wniesiona bez zachowania wymogów określonych w art. 52 p.p.s.a. jest skargą niedopuszczalną i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. W ocenie sądu wskazane przez skarżącego pisma z 2 stycznia 2025 r., 26 stycznia 2025 r. i 28 kwietnia 2025 r., skierowane do Burmistrza Gminy P. nie stanowią ponaglenia w trybie art. 37 § 1 k.p.a. Należy zwrócić uwagę, że art. 37 § 2 k.p.a. wprowadza szczególny wymóg ponaglenia w postaci jego uzasadnienia. Strona powinna powołać argumenty dotyczące zarzucanej bezczynności. Dokumentu spełniającego wskazane warunki, brak jest wśród dokumentów załączonych przez skarżącego do skargi jaki i w aktach administracyjnych przekazanych przez organ wraz ze skargą. Tym samym, skarżący przed zainicjowaniem przedmiotowego postępowania sądowo-administracyjnego, nie wyczerpał wskazanego trybu ponaglenia. Brak ponaglenia czyni skargę niedopuszczalną. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.