III SAB/Lu 5/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak, , , po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L.B. na bezczynność Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w przedmiocie : powołania do odbycia krótkotrwałego przeszkolenia wojskowego studentów i wydania decyzji o przeniesieniu do rezerwy p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Pismem z dnia 29 kwietnia 2007 r. L.B. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na bezczynność Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w przedmiocie powołania do odbycia krótkotrwałego przeszkolenia wojskowego studentów i wydania decyzji o przeniesieniu do rezerwy. Uzasadniając skargę, skarżący podał, że w dniu 23 czerwca 2005 r. złożył w Wojskowej Komendzie Uzupełnień wniosek o powołanie go do odbycia krótkotrwałego przeszkolenia wojskowego. W dniu 14 lutego 2006 r. stawił się w Wojskowej Komendzie Uzupełnień celem przeprowadzenia badań, czy może odbyć krótkotrwałe przeszkolenie wojskowe. Obecnie skarżący jest studentem IV roku studiów. W dniu 20 lutego 2007 r. złożył na podstawie art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego zażalenie na bezczynność organu administracji do Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego. W dniu 15 marca 2007 r. skarżący otrzymał postanowienie Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego stwierdzające bezzasadność zażalenia. Skarżącego wezwano zarządzeniem z dnia 5 czerwca 2007 r. do sprecyzowania, czy skarżący składa skargę na bezczynność Wojskowego Komendanta Uzupełnień, czy na bezczynność Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego. W odpowiedzi na wezwanie L.B. złożył w sądzie pismo z dnia 14 czerwca 2007 r. informujące, że stroną przeciwną w sprawie pozostaje Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie w niniejszej sprawie skarga L.B. na bezczynność Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w przedmiocie powołania do odbycia krótkotrwałego przeszkolenia wojskowego studentów i wydania decyzji o przeniesieniu do rezerwy jest w świetle przepisów obowiązującego prawa niedopuszczalna. W sytuacji gdy w postępowaniu zażaleniowym w sprawie bezczynności organu organ wyższego stopnia wydaje postanowienie o uznaniu zażalenia za bezzasadne, stronie domagającej się załatwienia sprawy służy skarga do sądu administracyjnego na bezczynność organu, którego zażalenie dotyczyło. Natomiast wniesienie skargi na bezczynność organu wyższego stopnia wymaga odrębnego zachowania procedury wynikającej z art. 37 k.p.a., tj. wniesienia zażalenia na bezczynność do organu będącego organem wyższego stopnia nad nim. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 tego paragrafu. Zatem sąd rozpatruje skargi na bezczynność organu w sprawach dotyczących wydania decyzji administracyjnej, postanowienia wydawanego w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty, postanowienia wydawanego w postępowaniu egzekucyjnym zabezpieczającym, na które służy zażalenie czy też innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W myśl art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej k.p.a., na niezałatwienie sprawy w terminie określonym wart. 35 k.p.a. stronie przysługuje zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. W świetle p.p.s.a. strona może złożyć skargę na bezczynność organu do sądu administracyjnego, tylko jeżeli uprzednio złoży powyżej omówione zażalenie do organu wyższego stopnia. Zgodnie bowiem z art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a. skarga do sądu administracyjnego może być wniesiona po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, przy czym przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, gdy stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Do środków zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy zaliczyć również wspomniane wyżej zażalenie do organu wyższego stopnia uregulowane w art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Przedmiotowa sprawa, której dotyczy skarga L.B., odnosi się do powołania do odbycia krótkotrwałego przeszkolenia i wydania decyzji o przeniesieniu do rezerwy. Organem właściwym w powyższej sprawie jest wojskowy komendant uzupełnień (§ 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 26 maja 2003 r. w sprawie przeszkolenia wojskowego studentów i absolwentów szkół wyższych; Dz. U. z 2003 r. nr 103, poz. 956 ze zm.). Organem wyższego stopnia w stosunku do wojskowego komendanta uzupełnień jest w myśl art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2004 r. nr 241, poz. 2416 ze zm.) jest Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w Lublinie. Natomiast organem wyższego rzędu w stosunku do Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego jest Minister Obrony Narodowej (art. 24 ust. 1 ustawy o powszechnym obowiązku obrony narodowej). Z powyżej przytoczonych przepisów wynika, że skarżący, mając zamiar zaskarżyć bezczynność Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego, powinien był uprzednio złożyć zażalenie na niego do Ministra Obrony Narodowej. Dopiero wówczas Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie mógłby zająć się kontrolą sądowoadministracyjną bezczynności Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego i zbadać, czy postępowanie organu zaskarżane jako bezczynność narusza przepisy prawa materialnego bądź przepisy postępowania administracyjnego. Jednakże L.B. złożył skargę do sądu administracyjnego na bezczynność Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego, nie wnosząc przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie zażalenia na bezczynność tegoż organu do Ministra Obrony Narodowej, zatem stwierdzić należy, że strona skarżąca nie wyczerpała zgodnie z art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi środków zaskarżenia przewidzianych w ustawie. W związku z tym skargę Ł.B. należy uznać za niedopuszczalną, a tym samym podlega ona odrzuceniu. Ubocznie stwierdzić należy, że w przypadku gdyby niniejsza skarga była przez L.B. wniesiona na bezczynność Wojskowego Komendanta Uzupełnień, a nie Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego, sąd zająłby się merytorycznym badaniem bezczynności Wojskowego Komendanta Uzupełnień w przedmiocie powołania do odbycia krótkotrwałego przeszkolenia wojskowego studentów i wydania decyzji o przeniesieniu do rezerwy, bowiem warunek wniesienia uprzedniego zażalenia do organu wyższego stopnia został przez L.B. spełniony. Z tych względów działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł Jak w sentencji postanowienia.