III SAB/Lu 5/08
WyrokWSA w Lublinie2008-10-21
Skład orzekający: Sędzia NSA Marek Zalewski, Sędzia WSA Jerzy Drwal, Sędzia NSA Maria Wieczorek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Burmistrz Miasta N. pozostawał w bezczynności w sprawie rozgraniczenia nieruchomości, pomimo wielokrotnych wezwań do uzupełnienia braków formalnych i braku wniosku strony wszczynającego postępowanie?Ratio decidendi
Sąd uznał, że Burmistrz Miasta N. nie pozostawał w bezczynności, ponieważ podejmował niezbędne czynności do rozstrzygnięcia sprawy, w tym wielokrotnie zwracał się o dokumenty i wzywał strony do uzupełnienia braków formalnych. Brak wniosku strony uniemożliwiał wszczęcie postępowania, a organ wywiązał się z obowiązku informowania o przyczynach zwłoki. W związku z tym skarga na bezczynność została oddalona na podstawie art. 151 PPSA.Stan faktyczny
B.B. złożył skargę na bezczynność Burmistrza Miasta N. w sprawie rozgraniczenia nieruchomości. Burmistrz wielokrotnie zwracał się do Wójta Gminy W. i B.B. o przekazanie dokumentów, w tym wniosku wszczynającego postępowanie, oraz wzywał do usunięcia braków formalnych. Strony nie podjęły działań umożliwiających wszczęcie postępowania. Burmistrz poinformował strony o braku wniosku i braku możliwości wszczęcia postępowania. Skarżący złożył również zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które uznało je za nieuzasadnione.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Zalewski (sprawozdawca), Sędzia WSA Jerzy Drwal,, Sędzia NSA Maria Wieczorek, Protokolant Starszy inspektor Ewa Lachowska, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 9 października 2008 r. sprawy ze skargi B.B. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości oddala skargę.
Pismem z dnia [...] lutego 2008 r. B. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. skargę na bezczynność Burmistrza Miasta N. W tym samym dniu złożył analogiczną skargę do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. Przedmiot postępowania dotyczy sprawy o rozgraniczenie nieruchomości położonych w miejscowości Ł., oznaczonych odpowiednio numerami [...] (stanowiąca własność Gminy W.) i [...] (stanowiąca własność B. B.).
Pierwotnie organem administracji właściwym do orzekania w niniejszej sprawie był Wójt Gminy W. Jednak na mocy postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] kwietnia 2007 r., nr SKO. [...] został on wyłączony z udziału w tym postępowaniu, a w jego miejsce został wyznaczony do orzekania Burmistrz Miasta N.
Pismem z dnia [...] maja 2007 r. Burmistrz Miasta N. zwrócił się do Wójta Gminy W. o przekazanie dokumentów sprawy, w szczególności wniosek o rozgraniczenie nieruchomości.
Ponownie pismem z dnia [...] lipca 2007 r. adresowanym do Wójta Gminy W. i B. B., Burmistrz Miasta N. zwrócił się o powyższe dokumenty. Dodatkowo pismem z dnia [...].07.2007 r. wezwał obie strony do usunięcia braków formalnych w terminie 7 dni od daty doręczenia pod rygorem pozostawienia sprawy bez rozpoznania. Za podstawę prawną niniejszego wezwania podał przepis art. 64 § 2 kpa.
Następnym pismem, datowanym na dnia [...] lipca 2007 r. adresowanym do Wójta Gminy W. Burmistrz Miasta N. po raz kolejny zwrócił się o powyższe dokumenty i poinformował strony postępowania, że brak wniosku strony uniemożliwia wszczęcie postępowania rozgraniczeniowego.
Na żadne z powyższych pism Burmistrz Miasta N. nie otrzymał odpowiedzi, ani ze strony Wójta Gminy W., jak również od strony postępowania administracyjnego – B. B.
W ostatnim piśmie z dnia [...] lutego 2008 r., tj. sporządzonym już po wniesieniu przez skarżącego skargi na bezczynność organu, adresowanym do B. B., Burmistrz Miasta N. pouczył stronę, że może złożyć wniosek o rozgraniczenie nieruchomości i wskazać geodetę, który będzie prowadził czynności geodezyjne związane z ustaleniem granic.
W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta N. m.in. podniósł, że w dokumentach będące w posiadaniu Urzędu Miejskiego w N. nie było wniosku z żądaniem rozgraniczenia działek, nie dały podstawy do wywołania skutku prawnego wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie. Braki formalne spowodowały, że nie było podstaw do wszczęcia postępowania. Zdaniem organu administracji sprawa jest dotknięta brakami formalnymi określonymi w przepisie art. 64§ 2 kpa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga jest bezzasadna.
Przede wszystkim należy podnieść, że w myśl przepisu art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Nie ulega wątpliwości, że organ administracji publicznej ma określony przepisami prawa termin do załatwienia sprawy administracyjnej. Termin, o którym mowa powyżej został ustalony w przepisie art. 35 § 3 kpa. Organ administracji powinien załatwić sprawę nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawę szczególnie skomplikowaną - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Przy tym zgodnie z przepisem art. 36 § 1 kpa o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w powyższym przepisie, organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy.
Ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 § 2).
Podnieść należy, że zgodnie z przepisem art. 37 § 1 kpa w sytuacji, gdyby organ administracji publicznej nie załatwił sprawy w terminie określonym w art. 35, stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. W przypadku niniejszej sprawy, zgodnie z przepisem art. 17 kpa organem właściwym do rozpatrzenia takiego zażalenia jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L.
Skarżący sporządził jednocześnie dwie skargi na bezczynność organu administracji, datowane na dzień [...] lutego 2008 r. Jedna skierowana została do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L., a druga do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. Pismo adresowane do SKO w L. niewątpliwie należy uznać za zażalenia na niezałatwienie sprawy, określone w powołanym przepisie art. 37 kpa.
Skargę na bezczynność organu administracji wnosi się do sądu administracyjnego po wyczerpaniu drogi administracyjnej, tj. po złożeniu zażalenia do organu wyższego stopnia. Jak przyjmuje się w orzecznictwie np. postanowieniu NSA z dnia 17 października 1997 r. (sygn. akt IV SAB 31/97, OSP 1998, z. 10, poz. 185) warunkiem wniesienia do sądu administracyjnego skargi na bezczynność naczelnego organu administracji państwowej jest uprzednie złożenie zażalenia w trybie art. 37 k.p.a. Niezłożenie takiego zażalenia stanowi brak formalny skargi, skutkujący jej odrzuceniem.
W rozpatrywanej sprawie SKO w L. w dniu [...] marca 2008 r. wydało stosowne postanowienie (nr SKO. [...]) w sprawie przewlekłości postępowania przez Burmistrza Miasta N. i orzekło, że zażalenie strony było nieuzasadnione. Należy więc przyjąć, że rozpatrywana skarga do sądu administracyjnego została złożona prawidłowo.
Jak wynika z akt sprawy Burmistrz Miasta N. obowiązany do przeprowadzenia postępowania w sprawie rozgraniczenia nieruchomości kilkakrotnie zwracał się do Wójta Gminy W. o przekazanie stosownych dokumentów koniecznych do przeprowadzenia postępowania rozgraniczeniowego. W szczególności o wniosek strony postępowania wszczynający postępowanie rozgraniczeniowe. Zaznaczył przy tym, że wniosek powinien zawierać informacje dotyczące geodety, który będzie wykonywał tą czynność. W swoich pismach tj. z dnia [...] lipca 2007 r. wezwał strony postępowania o usunięcie braków formalnych w zakreślonym terminie. W piśmie z dnia [...] lipca 2007 r. poinformował strony postępowania, że brak wniosku strony uniemożliwia wszczęcie postępowania.
Wobec powyższego należy przyjąć, że organ administracji podjął konieczne czynności do skutecznego rozstrzygnięcia sprawy. Przy tym wywiązał się także z nałożonego przez przepisy prawa obowiązku informowania strony o przyczynach zwłoki w postępowaniu (art. 36 kpa). Jednakże strony postępowania rozgraniczeniowego, zarówno Wójt Gminy W. jak i B. B., mimo wzywania ich przez organ administracji nie dokonali żadnych czynności, które umożliwiłyby przeprowadzenie tego postępowania.
Z tych też względów oraz na podstawie przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło