III SAB/Lu 5/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton-Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. B. z dnia 30 października 2008r. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi B. B. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości postanawia : odmówić B. B. przyznania prawa pomocy. W dniu 28 października 2008r. skarżący został wezwany do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzanym na skutek zgłoszonego wniosku. Wnioskiem o przyznanie prawa pomocy z dnia 30 października 2008r., złożonym na urzędowym formularzu, skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych związanych ze sporządzaniem uzasadnienia wyroku. Stwierdzić należy, że złożony wniosek nie zasługuje na uwzględnienie z niżej przytoczonych powodów: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwana dalej p.p.s.a., co do zasady nie ogranicza strony co do ilości wniosków o przyznanie prawa pomocy, jakie może składać w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Zgodnie jednak z art. 170 ustawy p.p.s.a. orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i Sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Związanie prawomocnym orzeczeniem powoduje ten skutek, że ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony po prawomocnym oddaleniu poprzedniego podlega co prawda merytorycznemu rozpoznaniu, jednakże w przypadku stwierdzenia iż nie uległy zmianie okoliczności sprawy, powinien zostać oddalony. Zatem w przypadku ponownego wniesienia wniosku o przyznanie prawa pomocy przez tę samą osobę, jeżeli jej sytuacja finansowa nie uległa pogorszeniu, zaś zakres żądania ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy mieści się w granicach żądania wniosku uprzednio rozpoznanego, brak jest podstaw do jego uwzględnienia. Sytuacja taka zachodzi w rozpoznawanej sprawie. Pierwszy wniosek o przyznanie prawa pomocy w całkowitym zakresie przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata strona skarżąca wniosła w dniu 27 marca 2008r. (k-12 a.s.). W uzasadnieniu wniosku strona podniosła, iż ma trudną sytuację finansową, a także ponosi duże wydatki na leczenie i zakup leków. Strona wskazała, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, a w skład jej majątku wchodzi dom o pow. [...] m2 oraz gospodarstwo rolne o pow. [...] ha, poza tym majątkiem nie posiada zasobów pieniężnych, ani przedmiotów wartościowych. Strona podniosła również, iż nie uzyskuje dochodów z gospodarstwa rolnego, ponieważ część gruntów jest nieużytkowana, zaś część gruntów użytkuje syn. Jako dochody strona wskazała świadczenie rentowe w wysokości [...] zł netto. Rozpoznając wniosek o prawo pomocy wniesiony 27 marca 2008r., referendarz sądowy postanowieniem z dnia 10 czerwca 2008r. odmówił przyznania prawa pomocy zarówno w zakresie całkowitym jak i częściowym. Strona nie wykazała bowiem, iż spełnia przesłanki przyznania prawa pomocy osobie fizycznej określone art. 246 § 1 ustawy p.p.s.a. w zakresie całkowitym (pkt 1), jak również w zakresie częściowym (pkt 2). Odpis postanowienia z uzasadnieniem wraz z pouczeniem o dopuszczalności, terminie i sposobie wniesienia sprzeciwu został doręczony stronie w dniu 30 czerwca 2008r. (potwierdzenie odbioru k-44 a.s.). W związku z niewniesieniem przez stronę sprzeciwu, rozstrzygnięcie powyższe stało się prawomocne uzyskując skutki prawomocnego orzeczenia sądu (art. 259 § 3 ustawy p.p.s.a.). Zgodnie z powyższym, prawomocność orzeczenia wydanego w postępowaniu o przyznanie prawa pomocy powoduje, że zarówno strona wnosząca o przyznanie prawa pomocy jak i referendarz sądowy związani są oceną prawną sytuacji finansowej, majątkowej i rodzinnej wnoszącego o przyznanie prawa pomocy zawartą w prawomocnym orzeczeniu. W kolejnym wniosku z dnia 30 października 2008r. strona wniosła o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych związanych ze sporządzeniem uzasadnienia wyroku. Żądanie takie jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 ustawy p.p.s.a.). Zakres żądania ponownego wniosku o prawo pomocy mieści się więc w zakresie żądania zawartego we wniosku o prawo pomocy z dnia 27 marca 2008r., rozpoznanego 10 czerwca 2008r. Nie uległy również zmianie okoliczności sprawy. Strona powołała się na te same okoliczności dotyczące jej stanu finansowego i rodzinnego, jak w pierwszym wniosku, tj. trudną sytuację materialną, ponoszenie wydatków na leczenie, prowadzenie jednoosobowego gospodarstwa domowego, nieużytkowanie posiadanego gospodarstwa rolnego o pow. [...] ha. Strona nie wykazała również, aby zubożeniu uległ jej majątek. Zwiększyły się natomiast dochody strony, która tytułem emerytury otrzymuje kwotę [...] zł netto. Podnieść należy również, że w kolejnym wniosku o prawo pomocy strona nie wyjaśniła okoliczności istotnych dla oceny jej sytuacji finansowej i rodzinnej, co do których była w tej sprawie wzywana przez referendarza sądowego, w trakcie postępowania dotyczącego rozpoznania drugiego wniosku o prawo pomocy. Dlatego uznać należy, że strona nie wykazała aby jej sytuacja materialna uległa pogorszeniu w stosunku do tej, która stanowiła przedmiot rozpoznania prawomocnego postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego z dnia 10 czerwca 2008r. Mając powyższe na uwadze oraz na podstawie art. 259 § 3, art. 170 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy p.p.s.a. należało orzec jak na wstępie.