III SAB/Lu 57/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Ibrom po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. F. na bezczynność Wojewody w przedmiocie nieudzielania odpowiedzi na skargę postanawia: odrzucić skargę. W piśmie z dnia 26 czerwca 2013 r. J. F. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Wojewody L. polegającą na nieudzieleniu odpowiedzi na skargę J. F. z dnia [...] 2012 r. (data wpływu skargi do organu) na czynności egzekucyjne Wojewody L. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Jeżeli przepisy takich środków nie przewidują, wniesienie skargi jest dopuszczalne dopiero po wezwaniu organu na piśmie do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 i § 4 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Skarga w rozpoznawanej sprawie dotyczy bezczynności Wojewody L. polegającej na nieudzieleniu odpowiedzi na skargę J. F. z dnia [...] 2012 r. na czynności egzekucyjne Wojewody L. Z wyżej wymienionych przepisów wynika, że skarżący przed złożeniem skargi do sądu zobowiązany był wezwać Wojewodę L. do usunięcia naruszenia prawa. Analiza akt sprawy i przedłożonych przez skarżącego pism z dnia 5 września 2012 r., 28 sierpnia 2012 r. i 8 sierpnia 2012 r. prowadzi do wniosku, że warunek wyczerpania środków zaskarżenia, jakie służyły skarżącemu w administracyjnym toku instancji, nie został spełniony. Skoro skarżący przed złożeniem skargi do sądu nie wyczerpał środków zaskarżenia w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, to stanowiło to o niedopuszczalności skargi. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.