III SAB/Lu 73/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Drwal po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. D. na bezczynność Komendanta Miejskiego Policji w Lublinie w przedmiocie załatwienia pisma z dnia 17 listopada 2025 r. przedmiocie wydania postanawia: odrzucić skargę. P. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Komendanta Miejskiego Policji w Lublinie w przedmiocie załatwienia pisma z dnia 17 listopada 2025 r. Zarządzeniem z dnia 17 grudnia 2025 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, przez złożenie dowodu wniesienia ponaglenia do organu. W zakreślonym terminie skarżący złożył pismo z dnia 17 listopada 2025 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.), dalej "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Stosownie do art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. W sprawie ze skargi na bezczynność organu administracji lub przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego środkiem zaskarżenia jest ponaglenie, o którym mowa w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691), dalej jako "k.p.a.". Powołany przepis stanowi, że stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność), a także gdy postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Ponaglenie zawiera uzasadnienie (§ 2). Ponaglenie wnosi się: do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie (§ 3 pkt 1), do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (§ 3 pkt 2). Wnosząc skargę na bezczynność lub przewlekłość postępowania organu administracji skarżący obowiązany jest wykazać, że skorzystał z trybu przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a. Brak ponaglenia czyni skargę niedopuszczalną. W konsekwencji, jeżeli strona przed wniesieniem skargi nie wyczerpie przysługującego środka zaskarżenia, to skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 28 października 2016 r. sygn. I OSK 125/15). Tymczasem w niniejszej sprawie z pisma przewodniego z dnia 19 grudnia 2025 r. wynika, że skarżący nie skorzystał z ww. trybu, bowiem przed wniesieniem skargi nie złożył wymaganego ponaglenia. W ocenie skarżącego pismo złożone w dniu 17 listopada 2025 r. zatytułowane "Wezwanie do udzielenia szczegółowych informacji i przestawienia dokumentów postępowania [...] oraz weryfikacji możliwych powiązań pomiędzy funkcjonariuszami Policji", które zostało złożone przed wniesieniem skargi stanowi ponaglenie. Natomiast z treści pisma z dnia 17 listopada 2025 r. wynika, że zostało ono złożone w związku z otrzymana przez skarżącego odpowiedzią Komendanta Miejskiego Policji na wnioski skarżącego z dnia 13 października 2025 r. W ocenie skarżącego odpowiedź Komendanta nie zawiera informacji pozwalających ocenić, czy którakolwiek z opisanych przez niego kwestii została realnie zweryfikowana ani czy przeprowadzono czynności wyjaśniające. Skarga na bezczynność została wniesiona w dniu 1 grudnia 2025 r. W ocenie sądu wskazane przez skarżącego pismo z dnia 17 listopada 2025 r., skierowane do Komendanta Miejskiego Policji w Lublinie nie stanowi ponaglenia w trybie art. 37 § 1 k.p.a. Należy zwrócić uwagę, że art. 37 § 2 k.p.a. wprowadza szczególny wymóg ponaglenia w postaci jego uzasadnienia. Strona powinna powołać argumenty dotyczące zarzucanej bezczynności. Dokumentu, który spełniałby takie warunki, brak jest w aktach niniejszej sprawy. Tym samym, skarżący przed zainicjowaniem przedmiotowego postępowania sądowo-administracyjnego, nie wyczerpał wskazanego trybu ponaglenia. Należało zatem uznać, że wymóg wniesienia skargi po złożeniu ponaglenia nie został spełniony. Jeżeli natomiast procedura z art. 53 § 2b p.p.s.a. nie została dochowana, skarga jest niedopuszczalna i nie może zostać ona poddana merytorycznej ocenie. W konsekwencji skarga podlega odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.