III SAB/Lu 74/25
PostanowienieWSA w Lublinie2026-01-21
Skład orzekający: Sędzia WSA Iwona Tchórzewska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona w formie dokumentu elektronicznego, do której dołączono załączniki w formie elektronicznej, jest prawidłowo podpisana, jeśli podpisem opatrzono jedynie pismo przewodnie, a nie samą skargę i załączniki?Ratio decidendi
Skarga wniesiona w formie dokumentu elektronicznego, wraz z załącznikami w tej samej formie, podlega odrzuceniu, jeśli nie została opatrzona kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym lub podpisem osobistym, mimo że pismo przewodnie zostało podpisane. Niespełnienie tego wymogu stanowi brak formalny, który, jeśli nie zostanie uzupełniony w terminie, skutkuje odrzuceniem skargi.Stan faktyczny
Skarżący A. H. wniósł skargę na bezczynność Wojewody Lubelskiego w przedmiocie rozpoznania wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy za pośrednictwem platformy ePUAP. Skarga i załączniki nie zostały podpisane przez skarżącego. Po wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych, skarżący ponownie przesłał skargę i załączniki, podpisując jedynie pismo przewodnie, a nie same dokumenty skargi i załączniki.Rozstrzygnięcie
I. odrzucić skargę; II. zwrócić A. H. kwotę 100 zł (sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Tchórzewska po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. H. na bezczynność Wojewody Lubelskiego w przedmiocie rozpoznania wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić A. H. kwotę 100 zł (sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi.
A. H. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Wojewody Lubelskiego w przedmiocie rozpoznania wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy. Skarga została wniesiona drogą elektroniczną za pośrednictwem ePUAP. Skarga oraz załączniki do skargi nie zostały podpisane przez skarżącego.
Z uwagi na powyższe, zarządzeniem z dnia 23 grudnia 2025 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi, poprzez podpisanie skargi oraz załączników do skargi kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym lub podpisem osobistym, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie poinformowano skarżącego, że zarówno skarga, jak i załączniki do skargi nie zostały podpisane w przewidziany prawem sposób.
Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 11 stycznia 2026 r. (k. 51 akt sądowych).
W dniu 13 stycznia 2026 r. skarżący ponownie nadesłał za pośrednictwem ePUAP pismo, do którego załączył skargę wraz załącznikami. Skarżący podpisał jedynie pismo przewodnie, natomiast skarga oraz załączniki do skargi nie zostały podpisane przez skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Skarga podlegała odrzuceniu.
Wskazać należy, że w myśl art. 57 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm. – dalej: "p.p.s.a"), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z elementów składowych pisma w postępowaniu sądowym jest wynikający z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. wymóg podpisania pisma przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego. Przy czym wedle art. 46 § 2a p.p.s.a., w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego (art. 46 § 2b p.p.s.a.).
Z treści art. 46 § 2a i § 2b p.p.s.a. wynika, że ustawodawca wyraźnie rozróżnił obowiązek opatrzenia podpisem zarówno pisma wnoszonego w formie dokumentu elektronicznego, jak również dołączonych do tego pisma załączników składanych w formie dokumentu elektronicznego. Niedochowanie powyższych wymogów stanowi brak formalny podlegający uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a.
Jeżeli zaś skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunku formalnego, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 49 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).
Z uwagi na powyższe skarżący został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi wniesionej za pośrednictwem platformy e-PUAP, przez podpisanie skargi oraz załączników do skargi, w terminie 7 dni od otrzymania wezwania. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 11 stycznia 2026 r., w związku z czym termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upływał z dniem 19 stycznia 2026 r. (18 stycznia przypadał w niedzielę).
Jakkolwiek skarżący w dniu 13 stycznia 2026 r. nadał drogą elektroniczną pismo przewodnie zatytułowane "uzupełnienie braków formalnych", do którego załączył plik zawierający skargę i załączniki do skargi, to jednak podpisał jedynie pismo przewodnie, zaś skarga wraz z załącznikami nie zostały podpisane przez skarżącego.
Wobec braku opatrzenia skargi i załączników do skargi kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym, brak jest podstaw do uznania, że skarżący w terminie uzupełnił wskazany brak formalny skargi.
Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w uchwale z dnia 6 grudnia 2021 r., sygn. akt I FPS 2/21 orzekł, że zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 oraz art. 12b § 1 i art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a., skargę stanowiącą załącznik do formularza pisma ogólnego, podpisanego podpisem zaufanym, przesłanego przez platformę ePUAP, należy uznać za podpisaną jedynie wówczas, gdy została ona odrębnie podpisana podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym.
Z omówionych względów skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt. 3 p.p.s.a.
Z tych wszystkich względów i na podstawie powołanych przepisów Sąd orzekł jak w postanowieniu. O zwrocie kwoty uiszczonej tytułem wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1pkt 1 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło