III SAB/Lu 9/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Ibrom po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. M. na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie odmowy wydania wyrysu z rejestru ewidencji gruntów postanawia: odrzucić skargę. Skarżąca zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie ze skargą na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie odmowy wydania wyrysu z rejestru ewidencji gruntów. Zarządzeniem z dnia [...] marca 2011 r. skarżąca została wezwania m. in. do dołączenia zażalenia wniesionego na bezczynność tego organu, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone prawidłowo w dniu [...] kwietnia 2011 r., zakreślony termin upłynął więc w dniu [...] maja 2011 r. Skarżąca nie zastosowała się do wezwania. W dniu [...] maja 2011 r. skarżąca nadesłała inne dokumenty, niezwiązane ze sprawą, w tym zażalenie na decyzję Prezydenta Miasta "dotyczącą wywłaszczenia działki GTO [...] z dnia [...] września 1977 r. pod budowę Parku M.". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako ppsa) – sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zakres tej kontroli sprecyzowany został m. in. w art. 3 § 2 ppsa, zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty w nim wymienione, oraz na bezczynność organów administracji w określonym zakresie. Terminy załatwienia sprawy administracyjnej określają art. 35 i art. 36 k.p.a. Na obecnym etapie Sąd nie może badać tego, czy istotnie organ pozostaje w bezczynności, nie został bowiem spełniony zasadniczy warunek, umożliwiający wniesienie skargi do sądu. Warunkiem rozpoznania skargi, zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a., jest uprzednie wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak m. in. odwołanie i zażalenie. W postępowaniu administracyjnym istnieje środek przysługujący stronie w razie bezczynności organu. Zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a. - na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Skoro zatem skarżącej przysługiwało zażalenie na bezczynność Prezydenta Miasta do organu administracji publicznej wyższego stopnia, to przed wniesieniem skargi do sądu zobowiązana była ona tryb ten wyczerpać. Organem administracji publicznej wyższego stopnia jest w sprawie z zakresu geodezji i kartografii jest Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego (art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne, Dz. U. z 2010 r. Nr 193 poz. 1287 ze zm.). Skarżąca nie wykazała, by wyczerpała tryb zaskarżenia przed wniesieniem skargi do sądu. Nie został zatem spełniony warunek dopuszczalności wniesienia skargi, określony w art. 52 § 1 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa Sąd orzekł jak w postanowieniu.