III SAB/Lu 9/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Wałejko po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. H. na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oddział w B. w przedmiocie wydania decyzji w zakresie wniosku J. H. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od opłaty od zażalenia postanawia: umorzyć postępowanie. Pismem z dnia 27 stycznia 2015 r. J. H. wniósł zażalenie na postanowienie z dnia 14 stycznia 2015 r., w sprawie o sygnaturze akt III SAB/Lu 9/14, którym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie umorzył postępowanie w zakresie wniosku J. H.o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od opłaty od zażalenia, którym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił wniosek J. H. o wyłączenie referendarzy sądowych. W powyższym piśmie z dnia 27 stycznia 2015 r. J. H. zawarł ponadto wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od opłaty od zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. Postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie zostało zainicjowane przez J. H. skargą na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. w przedmiocie wydania decyzji. Zauważyć należy, że przedmiotowa sprawa jest sprawą z kategorii szeroko rozumianych ubezpieczeń społecznych. W myśl przepisu art. 239 pkt 1 lit. e) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), dalej jako P.p.s.a., strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania, w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych, nie ma obowiązku uiszczenia kosztów. Dlatego też wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od opłaty od zażalenia jest bezprzedmiotowy, bowiem w niniejszej sprawie skarżący nie był obowiązany do uiszczenia opłaty od zażalenia. Oznacza to również, że nie istniała potrzeba złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od opłaty od zażalenia. Niezależnie od powyższego, podstawą do uznania, że przedmiotowy wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od opłaty od zażalenia jest bezprzedmiotowy – będzie przepis art. 261 P.p.s.a. Z przepisu tego wynika bowiem, że nie pobiera się opłat sądowych od sprzeciwu i zażaleń od postanowień i zarządzeń, wydanych w zakresie przyznania prawa pomocy. Biorąc pod uwagę omówione wyżej okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3) w zw. z art. 166 P.p.s.a., umorzył postępowanie w zakresie wniosku J. H. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od opłaty od zażalenia.