III SAB/Lu 9/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G. na bezczynność Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o przyznanie płatności bezpośredniej na rok 2012 postanawia: umorzyć postępowanie. W dniu 27 marca 2015 r. do sądu wpłynęła, za pośrednictwem organu, skarga M. G. na bezczynność Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o przyznanie płatności bezpośredniej na rok 2012. W piśmie procesowym z dnia 9 kwietnia 2015 r. skarżący oświadczył, że cofa skargę w całości i wnosi o umorzenie postępowania, gdyż wyeliminowano zakłócenia w prawidłowym działaniu organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z akt sprawy wynika, że skarżący złożył stosowne oświadczenie o cofnięciu skargi. Jednocześnie w sprawie nie zachodzą okoliczności, które wyłączałyby skuteczność cofnięcia skargi w świetle art. 60 zd. 3 p.p.s.a. Z tych względów oraz na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł jak wyżej