III SO/Lu 10/14
PostanowienieWSA w Lublinie2014-10-07
Skład orzekający: Sędzia WSA Grzegorz Wałejko
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie wniosku o wymierzenie grzywny organowi za nieprzekazanie skargi do sądu administracyjnego jest dopuszczalne, jeśli nie zmierza do obejścia prawa?Ratio decidendi
Sąd umorzył postępowanie, uznając cofnięcie wniosku o wymierzenie grzywny za dopuszczalne. Stwierdzono, że cofnięcie wniosku nie zmierzało do obejścia prawa, a wnioskodawca wyjaśnił, że organ podjął stosowne działania i nieprzekazanie skargi nastąpiło z przyczyn niezależnych od organu. Zgodnie z przepisami P.p.s.a., sąd jest związany skutecznym cofnięciem wniosku, chyba że zmierza ono do obejścia prawa.Stan faktyczny
M.G. złożył wniosek o wymierzenie grzywny Kierownikowi Biura Powiatowego ARiMR w C. za nieprzekazanie jego skargi do sądu administracyjnego. Następnie M.G. cofnął swój wniosek, wyjaśniając, że nieprzekazanie skargi nastąpiło z przyczyn niezależnych od organu, a organ podjął stosowne działania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Wałejko po rozpoznaniu w dniu 7 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M.G. o wymierzenie grzywny Kierownikowi Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. za nieprzekazanie do sądu skargi postanawia: umorzyć postępowanie.
Pismem z dnia 12 sierpnia 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie M. G. wniósł o wymierzenie grzywny Kierownikowi Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. za nieprzekazanie do sądu skargi.
Następnie pismem z dnia 22 września 2014 r. M. G. cofnął powyższy wniosek o wymierzenie grzywny, wyjaśniając, że nieprzekazanie skargi do sądu nastąpiło z przyczyn niezależnych od organu. Wnioskodawca wskazał nadto, że organ podjął w tym zakresie stosowne działania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Zgodnie z przepisem art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej powoływanej jako P.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu administracji publicznej, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (§ 1). Organ ten przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (§ 2).
Jak stanowi art. 55 § 1 P.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny.
W świetle art. 60 w związku z art. 64 § 3 P.p.s.a. skarżący może cofnąć wniosek i sąd jest tą czynnością związany. Jednakże z odpowiednio stosowanego przepisu art. 60 P.p.s.a. wynika, że sąd może uznać cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierzałoby ono do obejścia prawa.
Na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 64 § 3 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął wniosek.
W niniejszej sprawie M. G. oświadczył w piśmie z dnia 22 września 2014 r., że cofa swój wniosek o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie do sądu jego skargi.
Według oceny Sądu w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą okoliczności wskazujące na to, że cofnięcie wniosku zmierza do obejścia prawa.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny umorzył postępowanie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 64 § 3 P.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło