III SO/Lu 12/11

III SO/Lu 12/11 POSTANOWIENIE Dnia 25 kwietnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Marcinowski po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. S. o wymierzenie grzywny Staroście Powiatu Ś. w związku z bezczynnością postanawia: odrzucić wniosek. Pismem z dnia [...] listopada 2011 r. J. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Starosty Powiatu Ś. W skardze zawarty był między innymi wniosek o wymierzenie grzywny Staroście Powiatu Ś. w związku z bezczynnością. W odpowiedzi na skargę Starosta Powiatu Ś. wskazał, iż modernizacja ewidencji gruntów i budynków w jednostce ewidencyjnej Gmina P. została przeprowadzona w trybie art. 24a ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2010 r., Nr 193, poz. 1287, ze zm.). W toku tego postępowania właścicielka działek o numerach 120, 247/2 i 281 – Z.S., zgłaszała uwagi i zastrzeżenia do projektu operatu, jednak nie zostały one uwzględnione. Po upływie terminu wyłożenia projektu, stał się on operatem ewidencji gruntów i budynków, o czym ogłoszono w Dzienniku Urzędowym Województwa L . W terminie 30 dni od dnia ogłoszenia nie zostały wniesione przez stronę zarzuty, operat stał się obowiązujący. Dalej organ wskazał, że decyzją z dnia [...] lutego 2007 r. znak: [...], Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w L. ustalił powierzchnie działki nr [...] położonej w N.K.K. Gm. M., w wielkości [...] ha. W oparciu o powyższe rozstrzygnięcie Wydział Geodezji, Kartografii, Katastru i Nieruchomości w dniu [...] maja 2007 r. ujawnił powierzchnię działki nr [...] w operacie ewidencji gruntów i budynków Gminy M. pod numerem [...]. Decyzja nie nakładała na organ innych czynności. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z art. 63 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 – dalej jako p.p.s.a.) wniosek skarżącego o wymierzenie grzywny organowi jest wnioskiem wszczynającym odrębne postępowanie. Instytucja wymierzenia organowi grzywny, której dotyczy przedmiotowa sprawa została uregulowana w art. 55 § 1 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd, na wniosek skarżącego, może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Grzywna jest gwarancją prawidłowego wypełniania obowiązków spoczywających na organie administracji publicznej w zakresie postępowania sądowoadministracyjnego, tj. terminowego przekazania do sądu skargi, odpowiedzi na skargę oraz akt administracyjnych sprawy. Zgodnie z art. 54 § 2 p.p.s.a. na organie spoczywa obowiązek przekazania sądowi administracyjnemu – w terminie 30 dni od dnia wniesienia skargi – skargi wraz z aktami sprawy i z odpowiedzią na skargę. Gwarancja ta nie obejmuje zatem prawidłowości prowadzonego przez organ postępowania administracyjnego. Z treści pisma z dnia [...] listopada 2011 r. wynika, że skarżąca wnosiła o wymierzenie grzywny Staroście Ś. w związku z bezczynnością, która miała polegać na: • niewydaniu decyzji rozstrzygającej wniosków i uwag zatwierdzającej operat Modernizacji Ewidencji Gruntów, Budynków w obrębie Gminy P.; • niewykonaniu decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w L. z dnia [...] lutego 2007 r., w efekcie której ustalono powierzchnię działki nr [...] położonej w N. K. K. Gminy M. w wielkości [...] ha. Biorąc więc pod uwagę opisany wyżej rodzaj bezczynności wskazany przez skarżącą, który dotyczy prawidłowości prowadzonego przez organ postępowania administracyjnego, uznać trzeba, że złożenie przedmiotowego wniosku do sądu administracyjnego było niedopuszczalne. Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a. sąd wniosek taki odrzuca postanowieniem, które może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Ubocznie podnieść trzeba, że zgodnie z art. 37 § 1 ustawy dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, ze zm.), stronie przysługuje zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia w przypadku przekroczenia maksymalnego terminu załatwienia sprawy, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Mając powyższe na uwadze, należało orzec jak w postanowieniu.