III SO/Lu 12/13
PostanowienieWSA w Lublinie2014-02-19
Skład orzekający: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wymierzenia grzywny Kierownikowi Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa za nieprzekazanie skargi do sądu administracyjnego w ustawowym terminie?Ratio decidendi
Sąd administracyjny może orzec o wymierzeniu grzywny organowi, który nie dopełnił obowiązku przekazania skargi do sądu wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od jej wniesienia. Niezastosowanie się do tego obowiązku, niezależnie od oceny merytorycznej sprawy, stanowi podstawę do nałożenia grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a.Stan faktyczny
M. G. złożył wniosek o wymierzenie grzywny Kierownikowi Biura Powiatowego ARiMR w C. za nieprzekazanie jego skargi z dnia [...] 2013 r. na niezałatwienie wniosku o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej za rok 2011 do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. Pomimo wezwania sądu, organ nie przesłał odpowiedzi na wniosek ani dokumentacji w sprawie, a skarga nie wpłynęła do sądu.Rozstrzygnięcie
Wymierzono Kierownikowi Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. grzywnę w wysokości 1.000 (tysiąc) złotych z tytułu nieprzekazania do Sądu skargi w terminie.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. G. o wymierzenie grzywny Kierownikowi Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. za nieprzekazanie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargi z dnia [...] 2013 r. na niezałatwienie wniosku o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej za rok 2011 postanawia: wymierzyć Kierownikowi Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C.grzywnę w wysokości 1.000 (tysiąc) złotych z tytułu nieprzekazania do Sądu skargi w terminie.
Pismem z dnia [...] 2013 r. skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie M. G. przesłał kopię swojej skargi z dnia [...] 2013 r. na nieprzekazanie przez Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. do WSA w Lublinie skargi z dnia [...] 2013 r. na niezałatwienie przez ten organ wniosku o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej za rok 2011.
Na wezwanie Sądu, w piśmie z dnia 20 grudnia 2013 r. M. G. sprecyzował, że na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.; dalej jako: p.p.s.a.) wnosi o wymierzenie Kierownikowi Biura Powiatowego ARiMR w Chełmie grzywny za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi z dnia [...] 2013 r. na niezałatwienie przez ten organ wniosku o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej za rok 2011.
Pomimo wezwania Sądu organ nie przesłał odpowiedzi na wniosek ani dokumentacji w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Stosownie do treści art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 p.p.s..a). Z kolei zgodnie z art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.
W badanej sprawie M. G. żąda wymierzenia Kierownikowi Biura Powiatowego ARiMR w C. grzywny za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi z dnia [...] 2013 r. na niezałatwienie przez ten organ wniosku o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej za rok 2011.
Pomimo wezwania Sądu organ nie nadesłał ani odpowiedzi na wniosek, ani jakichkolwiek dokumentów w sprawie. Z danych zawartych w repertorium sądowym nie wynika, aby do Sądu wpłynęła skarga M. G. z dnia [...] 2013 r.
W tej sytuacji należy stwierdzić, że organ nie dopełnił ciążącego na nim obowiązku przekazania do sądu skargi z dnia [...] 2013 r., odpowiedzi na skargę oraz akt administracyjnych sprawy, co oznacza, że zostały spełnione przesłanki nałożenia na organ grzywny na podstawie art. 55 p.p.s.a. Należy z całą mocą podkreślić, że niezależnie od okoliczności sprawy i jej oceny przez organ, ma on bezwzględny obowiązek przestrzegania reguł proceduralnych postępowania z pismami kierowanymi doń przez stronę.
W zakresie wymiaru grzywny ustawodawca nie wskazał konkretnych dyrektyw postępowania, poza górną jej granicą - dziesięciokrotność przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim. Zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 11 lutego 2014 r. przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2013 r. wyniosło 3650,06 zł. Ustalając wymiar grzywny sąd powinien brać pod uwagę przede wszystkim okoliczności sprawy i przyczyny zaniedbania obowiązków przez organ.
Sąd określając wymiar grzywny w badanej sprawie wziął pod uwagę fakt, że do dnia wydania niniejszego postanowienia skarga nie została przekazana do sądu a organ nie udzielił odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny, ani też nie przekazał jakichkolwiek dokumentów sprawie. Zaniedbania organu mają zatem charakter poważny i mogą świadczyć wręcz o lekceważeniu obowiązków ustawowych.
W tych okolicznościach za adekwatny wymiar grzywny Sąd uznał kwotę 1.000 złotych.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło