III SO/Lu 14/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: WSA Ewa Ibrom po rozpoznaniu w dniu 22 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M.G. o wymierzenie grzywny Kierownikowi Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. za nieprzekazanie skargi do sądu postanawia: umorzyć postępowanie. M.G. w piśmie z dnia 5 września 2014 r. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie o wymierzenie grzywny Kierownikowi Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. za nieprzekazanie do Sądu skargi na niezałatwienie wniosku o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej za rok 2011 wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Następnie, pismem z dnia 10 października 2014 r. M. G. cofnął powyższy wniosek o wymierzenie grzywny, wyjaśniając, że nieprzekazanie skargi do sądu nastąpiło z przyczyn niezależnych od organu. Wnioskodawca wskazał nadto, że organ podjął w tym zakresie stosowne działania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: W myśl art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2). Stosownie do treści art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6, tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie art. 64 § 3 p.p.s.a., do wniosku stosuje się przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. W myśl art. 60 p.p.s.a, skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. W niniejszej sprawie Sąd uznał cofnięcie wniosku o wymierzenie grzywny za skuteczne, gdyż nie zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowania utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 i art. 64 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.