III SO/Lu 2/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Marcinowski po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku S. P. w przedmiocie wymierzenia Prezesowi Sądu Rejonowego grzywny za nieprzekazanie skargi do sądu – w zakresie wniosku S. P. o dokonanie wykładni sentencji postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 28 grudnia 2010 r., sygn. akt III SO/Lu 2/10 o odmowie wykładni orzeczenia postanawia: odmówić dokonania wykładni sentencji postanowienia. Postanowieniem z dnia 28 grudnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie po rozpoznaniu wniosku S. P. o dokonanie wykładni postanowienia z dnia 10 listopada 2010 r. – odmówił wykładni orzeczenia. Wnioskodawca pismem z dnia [...] stycznia 2011 r. wniósł o wykładnię sentencji postanowienia z dnia 28 grudnia 2010 r. Z treści wniosku wynika, iż domaga się on wyjaśnienia, czy w dniu 28 grudnia 2010 r. sąd na posiedzeniu niejawnym rozpoznawał wniosek S. P. z dnia 20 grudnia 2010 r., bowiem w sentencji przedmiotowego postanowienia brak jest określonej daty wniosku. W ocenie wnioskodawcy, przedmiot posiedzenia sądu jest niejednoznaczny i utrudnia ustalenie sensu rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Konieczność dokonania wykładni wyroku zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, a także sposobu jego wykonania. Należy stwierdzić, iż w przedmiotowej sprawie taka sytuacja nie zachodzi, albowiem sentencja jak i uzasadnienie postanowienia nie nasuwają żadnych wątpliwości. Postanowienie z dnia 28 grudnia 2010 r. w ocenie sądu jest kompletne, zawiera rozstrzygnięcie, którego treść nie budzi wątpliwości określonych w art. 158 p.p.s.a., a jego uzasadnienie w sposób jasny i czytelny wskazuje datę i przedmiot wniosku, który był przedmiotem rozpoznania. Podkreślić należy, że żaden z przepisów procesowych nie nakłada na sąd obowiązku umieszczania w sentencji postanowienia informacji żądanych przez skarżącego. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie na podstawie art. 158 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.